Citymarketeer ’Friso van Velsen’: Nergens een plaats die zoveel te vertellen heeft

Citymarketeer ’Friso van Velsen’: Nergens een plaats die zoveel te vertellen heeft
Friso Huizinga is blij met zijn nieuwe stek in Oud-IJmuiden.
© United Photos/Paul Vreeker
IJmuiden

Friso Huizinga (43) is sinds 1 januari citymarketeer van de gemeente Velsen. De geboren IJmuidenaar bruist van de energie, maar is allesbehalve een stuiterbal. De nieuwe ambassadeur van en voor Velsen houdt van kunst, muziek, schrijven, reizen, sport, een biertje maar bovenal van Velsen. De gemeente waar hij geboren en getogen is. Hij woont in het centrum van IJmuiden en wil er nooit meer weg.

Huizinga is geboren in het Zeeweg Ziekenhuis en woonde de eerste jaren van zijn leven op Plein 1945. Toen hij vier jaar oud was, vertrok hij met zijn ouders naar de Driehuizerkerkweg in Driehuis waar zijn zusje Maaike werd geboren.

„Ik ging naar de Jan Campertschool, die als het ware in onze achtertuin stond. De onderbouw zat in wat nu het Pieter Vermeulen Museum is; de bovenbouw was de Finse school waar nu KOEL in zit. Na de lagere school ging ik aanvankelijk naar het Ichthus College, maar maakte de overstap naar het Tender College waar ik als individu beter tot mijn recht kwam. Ik heb daar mezelf leren kennen en ben erg goed begeleid. Daar begon ik met schrijven voor de schoolkrant.”

Astma

In zijn jeugd verbleef Huizinga tot drie keer toe in Davos.

„Ik was astmapatiënt. Zo ernstig dat ik, toen ik 12, 16 en 19 jaar oud was, moest kuren in Zwitserland. Daar was de wereld compleet anders. Ik had lucht, ik kon zelfs zonder problemen de trap op rennen. Zodra ik thuis was, had ik het weer benauwd. De keerzijde was dat ik geen contact met mijn ouders mocht hebben. Dat was destijds onderdeel van de behandeling.”

De astma tekende het leven van Huizinga ook op een positieve manier. „In zo’n situatie word je snel volwassen en zelfstandig. Ik heb het geluk gehad dat ik over de astma heen ben gegroeid. Daarnaast ben ik, denk ik dankzij Zwitserland, heel goed in staat om alleen te functioneren. Ik kan heel goed alleen zijn.”

De familie Huizinga was actief in het verenigingsleven. „Als kind kwam ik al overal in de gemeente. Met mijn moeder die vrijwilliger was bij De Brulboei, met mijn vader bij tennisvereniging De Heerenduinen en met mijn tante bij het huttenbouwdorp in Zeewijk. Op mijn zestiende deed ik mijn eerste vrijwilligersklus bij hockeyclub Strawberries. Ergens deel van uitmaken, iets organiseren in de gemeente waar ik trots op ben, voelde goed. Bij Strawberries heb ik alle functies bekleed, tot voorzitter aan toe.”

La Belle-beraad

De IJmuidenaar begon een zoektocht langs de Grafische school en de Hotelschool om uiteindelijk door Renée Wouwenaar gevraagd te worden om bij De Jutter te komen werken.

„Ik vond schrijven leuk, maar had geen journalistieke achtergrond. Ik werd direct het diepe ingegooid. Het was een enorme uitdaging om nu, voor een veel breder publiek, te schrijven. Dat lukte met vallen en opstaan. Je leert kritisch kijken en luisteren. Ik ging naar de gemeenteraad en leerde omgaan met de minder leuke kanten van de journalistiek. Niet iedereen is altijd even blij met je. Het was een heel goeie leerschool. De gemeenteraad die er toen zat, was mooi evenwichtig. Met talloze kleurrijke politici als Zwan Hutten, John van Dijk en Annette Baerveldt. Na de raadsvergaderingen was het La Belle-beraad. Dan bleef het kladblok in de jaszak en kwamen de verhalen. In die tijd was ik ook sportverslaggever bij Haarlems Dagblad. Ik versloeg alles van hockeyclub Bloemendaal. Ik reisde door heel Europa voor Hockey Magazine. Voor Voetbal International versloeg ik Telstar. Ik had enorm veel vrijheid en kon me ontwikkelen. Uiteindelijk werd ik redactiechef bij De Jutter/De Hofgeest.”

DNA

Ook het ondernemerschap trok aan de verslaggever Friso Huizinga. „Nieuws zit in mijn dna, dat zal altijd zo zijn. Als ik zit te dineren en er is belangrijk nieuws, pak ik dat op. Dan ben je me gewoon een uur kwijt. Op vakantie heb ik mijn laptop bij me en ga elke dag even zitten voor het nieuws. In 2008 deed ik de communicatie en marketing voor toen nog Rabobank Velsen. Het was een enorm contrast met de vrijheid die ik van de journalistiek gewend was. Wat me aansprak was de combinatie van communicatie, marketing, nieuws en organiseren. Ik begon daarom mijn eigen bedrijf en mijn eerste klant was Rabobank IJmond. Tot op de dag van vandaag maak ik het ledenmagazine met veel plezier. ”

Duizendpoot

De Velsense duizendpoot heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij om zich heen aan het kijken was.

„Na 23 jaar De Jutter/Hofgeest krijg je natuurlijk herhalingen van zetten. Ik las de advertentie van de gemeente met het functieprofiel voor de nieuwe citymarketeer. Ik dacht: dit ben ik, dit gaat over mij. Dit is wat ik al jaren aan het doen ben. Destijds bij Beeckestijnpop en later het Havenfestival, Techport, Strawberries en Telstar. Ik ben ongelooflijk trots op Velsen en deze gemeente beroepshalve een positieve impuls te geven, is een prachtige uitdaging. Bureau Buhrs heeft de afgelopen twee jaar citymarketing Velsen opgezet. Op die fundering kan ik verder bouwen en ontwikkelen. Nu gaan lokale mensen IJmuiden positioneren en het verhaal van Velsen vertellen. Er is hier zoveel moois, Velsen is veelzijdig en alles binnen tien minuten afstand van elkaar. Zo zit je bij innovatieve maakindustrie, tien minuten verder in een nationaal park. Er is betaald voetbal, een haven, zee, strand, landgoederen, visserij en straks de grootste zeesluis ter wereld en nog veel meer. Er is nergens in ons land een plaats die zoveel te vertellen heeft als Velsen. Dit is Nederland in het klein. Daar ben ik trots op en ik wil dat alle Velsenaren dat zo gaan voelen.”

Penalty’s

,,Ik heb overigens mijn carrière bij De Jutter/Hofgeest afgesloten met een krant van tachtig pagina’s. We hebben met de drukker gebeld om te vragen of er nog wel een nietje doorheen kon. Een mooie afsluiting en ik heb afscheid genomen van de mensen die mij stuk voor stuk deze nieuwe baan gunnen. Hoogtepunten vond ik wel dat ik tot twee keer toe bij koninklijk bezoek mocht zijn. Dat ik penalty’s geschoten heb met de prinsen. Ik weet nog dat Willem Alexander zei: ’Wil je een foto maken?’ Er mochten maar vijf verslaggevers mee met het gezelschap, dus ik moest zelf een foto maken. Hij poseerde met Maxima speciaal voor mij. De foto staat nog om mijn netvlies. Alleen daar, want in het toestel bleek geen rolletje te zitten.”

Pers

Friso Huizinga is de spin in het web tussen de gemeente en Stichting Citymarketing Velsen. Hij ziet zichzelf ook als verbinder.

„Ik kijk naar alles wat een positieve bijdrage levert aan het imago van Velsen. Dat betekent overleg met ambtenaren en wethouders maar ook contacten onderhouden met de pers. Met De Jutter/Hofgeest die nog altijd zelfstandig is en de andere weekbladen. Ook deze krant. Velsen heeft met IJmuider Courant een eigen dagblad, dat is best bijzonder. Mensen buiten Velsen moeten ook weten hoe mooi het hier is. Ik zoek daarin de samenwerking met Haarlem, Amsterdam en Beverwijk. Amsterdam loopt over, ik zie mogelijkheden voor een vistoer. Daar kun je lokale bedrijven, horeca en nog veel meer bij betrekken. Ik wil geen kringen veroorzaken in het water, maar golven. Ik ga op zoek naar vloggers en bloggers in de regio maar ook daarbuiten. Laat een bekende vlogger maar met een open blik naar de gemeente kijken en vertellen hoe hij of zij het ziet.”

Ook de Velsenaar kan aankloppen bij Huizinga. „Via Woningbedrijf Velsen heb ik een plek gekregen in het kerkje aan de Helmstraat in Oud-IJmuiden. Een perfecte plek voor een citymarketeer. Dit is Velsen. Met de grootste zeesluis ter wereld om de hoek en waar je de meeuwen hoort krijsen. De plek waar mijn moeder als kind speelde en naar school ging. Ik ga themamiddagen organiseren in het kerkje waarbij iedereen welkom is om mee te denken. Onderwerpen als woongenot, toerisme, cultuur en nog veel meer komen aan bod.”

Proeflokaal

Ondanks zijn drukke bestaan heeft de citymarketeer tijd voor ontspanning. „Muziek speelt een belangrijke rol in mijn leven. Ik bezoek graag musea en kijk uit naar het Rembrandtjaar. Ik hou ook van wandelen en reizen. Bijvoorbeeld naar Marbella waar mijn goede vriend Jeroen van der Weijden woont. Maar ook buiten Europa andere culturen leren kennen, vind ik geweldig. In Amsterdam drink ik graag een IPA-biertje in een mooi proeflokaal. Intussen zijn er meer brouwerijen in Nederland dan in België. Ik zie uiteraard mogelijkheden voor Velsen”, laat Friso Huizinga enthousiast weten.

Meer nieuws uit IJmond

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons