Oud-hoofdredacteur Hans van Zenderen van De Gooi- en Eemlander overleden

Kortenhoef

Oud-hoofdredacteur Hans van Zenderen van De Gooi- en Eemlander is donderdag overleden. Hij was al enige tijd ernstig ziek. Van Zenderen is 74 jaar geworden.

Van Zenderen was van 1987 tot 2001 hoofdredacteur bij De Gooi- en Eemlander. Daarvoor was hij onder meer chef van de sportredactie. In die functie deed hij in 1972 verslag van de Olympische Zomerspelen in München. Hij kreeg toen veel waardering voor zijn verhalen over de Palestijnse aanslag en gijzeling, die aan elf Israëlische atleten en officials en een Duitse politieman het leven kostten.

Van Zenderen was niet alleen in de journalistiek, maar ook in de waterpolowereld zeer gewaardeerd. Enkele maanden geleden stond hij in het middelpunt van een feest bij waterpoloclub HZC de Robben. Veel mensen grepen toen de gelegenheid aan om hem nog een keer de hand te drukken.

In memoriam: Hans van Zenderen

Hans van Zenderen was een markante man in de geschiedenis van deze krant. Eind 1966 kwam hij als leerling-journalist in dienst bij de Hilversumse stadsredactie en gaandeweg kwamen zijn talenten meer en meer uit de verf. Hij werd sportverslaggever, was tot 1981 chef van de sportredactie, om vervolgens chef regioredactie te worden.

Na enige jaren adjunct- hoofdredacteur te zijn geweest bereikte Hans het hoogtepunt van zijn journalistieke carrière. Van 1986 tot aan zijn pensionering was hij hoofdredacteur van De Gooi- en Eemlander. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat was hij op de redactie aanwezig. De gemoedelijke, maar altijd hard werkende journalist in hart en nieren was tegelijk een heel plezierige collega. In zijn tijd vond er een aantal gebeurtenissen plaats waarbij zijn bekwaamheid indruk maakte. Zo was hij voor deze krant en tegelijk als lid van de journalistieke equipe van de Gemeenschappelijke Persdienst, aanwezig bij de Olympische Spelen van München in 1972. Palestijnse terroristen gijzelden de Israëlische sporters. Een wereldschokkend drama.

Het is altijd heel wrang dat juist zo’n tragedie tegelijk een hoogtepunt kan zijn in de loopbaan van de aanwezige journalisten. Dat was in elk geval zo in het leven van de toen nog jonge sportjournalist Hans van Zenderen. Waarschijnlijk door wat hij als journalist al had laten zien, werd hij aangesteld als de spil van het in alle haast gevormde crisisteam.

Van Zenderen maakte er - naar eigen zeggen ’vijf uur rammend op mijn schrijfmachine’ - de reportage van zijn leven. Zijn woede over de Palestijnse actie, maar ook over het falende optreden van de West-Duitse autoriteiten, was daarbij de motor die hem voortdreef. Hij schreef hier later zelf over: ’Het was een journalistieke klus die mijn leven en naar mijn overtuiging in het bijzonder mijn loopbaan ingrijpend heeft veranderd’.

Twaalf jaar later werd het boek ’Luizen in de pels’ uitgegeven. Het ging over honderd jaar journalistiek in Nederland. De intussen oud-voetballer en journalist Jan Mulder riep daarin deze reportage van Van Zenderen uit tot het beste moderne sportjournalistieke product. Van Zenderen bleek de juiste man op de juiste plaats. En in zijn tijd maakte de dagbladjournalistiek een spectaculaire bloei door.

Maar Van Zenderen toonde zich ook een meester wanneer bij het brengen van het nieuws juist terughoudendheid was geboden. Zo kwam De Gooi- en Eemlander in 1988 bijvoorbeeld aan de weet dat Ferdi E., de ontvoerder van Gerrit-Jan Heijn, zijn gemarkeerde losgeld had uitgegeven bij een filiaal in Landsmeer. De Gooi- en Eemlander had met dit nieuws enorme furore kunnen maken. Maar in overleg met de politie besloot Hans van Zenderen het nieuws niet te brengen, om te voorkomen dat de kidnapper in paniek zou raken en Heijn iets zou aandoen. Navrant detail overigens: later bleek dat Gerrit- Jan Heijn op dat moment al was vermoord.

Maar over discipline en je inhouden gesproken: Hans van Zenderen wist eind 1996 ook als een van de eersten dat De Gooi- en Eemlander per 1 januari van het komende jaar zou worden overgenomen door De Telegraaf. Groot en sensationeel nieuws, dat veel commotie zou kunnen veroorzaken onder de medewerkers. Maar Van Zenderen besloot het daarom niet onmiddellijk te brengen. Overigens, ook met het oog op de beurskoersen van het Telegraafconcern. Velen zullen aan deze bijzondere periode in de historie van De Gooi- en Eemlander alleen maar aan hem terug kunnen denken met warme gevoelens en groot respect.

Van Zenderen heeft zijn lichaam beschikbaar gesteld aan de wetenschap. Er zijn geen officiële uitvaartplechtigheden.

Broer Roolvink

Meer nieuws uit Gooi

Meest gelezen