Premium

Kunst in de gang ’backstage’ herinnert artiesten aan Zaantheater

Kunst in de gang ’backstage’ herinnert artiesten aan Zaantheater
Barbara van Marle geeft uitleg over bij haar werk en staat hier bij de weergave van ’kermis op de Burcht’.
© Foto Wim Egas
Zaandam

Zeven kunstwerken gebaseerd op karakteristieke, historische beelden uit de omgeving van het Zaantheater hangen sinds gisteren ’backstage’, zichtbaar voor de artiesten die gaan optreden.

Directeur Angelique Finkers merkte dat artiesten vlak voor hun optreden graag in de speciale gang bij de kleedkamers hun concentratie proberen te vinden. Maar er was daar weinig te zien. Ze wilde er iets Zaans tonen wat de artiesten zich blijven herinneren, als ze op hun tournee tussen Doetinchem, Groningen of Amsterdam naar Zaandam komen.

’Gemeentearchief’

Op basis van talloze foto’s uit het Gemeentearchief Zaanstad maakte de Zaanse Barbara van Marle twintig afbeeldingen, waarvan ze er zeven uitkoos. Haar criteria: beelden die in relatie staan met het Zaantheater, zoals kermis op de Burcht (1955), een mini-circus op de Dam (1953), Bevrijdingsfeest (1945), de Speeldoos (voorloper Zaantheater) en het pontje van de Prins Hendrikkade naar het Eiland (1925). Barbara van Marle maakte ze op klein formaat (15 bij 15 of 20 bij 20 centimeter) met zwarte en witte verf op hout. De originelen op klein formaat blijven in haar bezit.

’Vaagheid’

Ze koos bewust voor ’vaagheid’ in haar beelden en liet die via scans opblazen naar een groot fotoformaat achter plexiglas, waarbij -succesvol- geprobeerd is de structuur van de streken en het hout te bewaren. Alle beelden dragen ook nog eens het thema ’Mensch, durf te leven’ in zich, naar het gelijknamige theaterlied (1917) van Zaankanter Dirk Witte, die ooit op het eiland voor William Pont werkte.

Dat gedenkwaardige lied werd donderdag bij de onthulling van de kunstwerken ten gehore gebracht door Daphne Groot (zang) en Johan Hoogeboom (piano). Onder de genodigden waren familie van de betrokkenen maar ook ’Vrienden van het Zaantheater’, zoals Pieter Bleeker. Hij deed de suggestie deze kunstwerken niet louter zichtbaar te houden voor de artisten ’backstage’, maar op een of andere manier ook te delen met het publiek. Dat zou kunnen met een tijdelijke tentoonstelling in de zomermaanden of via ansichtkaarten. Of het ophangen van kopiën in publieke ruimten. Andere mogelijkheiden zijn de videoschermen in het theater of een mobiele app. Bovendien bepleitte hij als liefhebber van historisch erfgoed het vastleggen van de verhalen in de foto’s, zoals de geschiedenis van het pontje.

De aanwezigen mochten vervolgens een ongedwongen kijkje nemen in de VIP-kleedkamer, de overige kleedkamers en de artiestenfoyer. Ruimten die normaal gesproken verboden terrein zijn.

Meer nieuws uit Zaanstreek

Meest gelezen