Kunst10daagse Bergen aan Zee: van aaibare vogel tot statafel

1/3
Bergen aan Zee

Het geruis van de zee vermengt zich met het geluid van de takken van de sparren die zacht fluisteren in de wind. Op deze achtergrondmuziek wiegen de stalen vogels en andere sculpturen van de Maarssense kunstenaars Lolke van der Bij en Marianne van Dedem zachtjes op en neer met op de achtergrond Huize Glory. Het is half elf en nog relatief rustig op de duintop in Bergen aan Zee.

Dat verandert al snel; een uur later is het een drukte van belang in en rond de villa uit 1916. In de tuin is inmiddels ook de maker van de beelden gearriveerd. ,,Ik werk met rvs, maak alles met de hand en dus met gevoel’’, vertelt Van der Bij. ,,Marianne brengt er vervolgens structuren op aan. Waarmee? Dat is een geheim’’, zegt hij lachend. ,,Ze gebruikt onder meer marmerpoeder. Vaak beschilderen we de sculpturen vervolgens samen.’’

Vijf hoog

Hij schudt de hand van een rijzige man die enthousiast komt aanlopen. ,,Ik ben groot fan van het werk van Van der Bij’’, vertelt Pim Hallensleben. ,,Ik heb zelf een torenvalk van hem staan.’’ Hij laat een foto zien op zijn telefoon. ,,Vijf hoog in Amsterdam, op de hoek van het balkon.’’

Vogels zijn ook inspiratiebron voor Martin Griek uit Den Helder, die zijn stenen en bronzen beelden exposeert in het restaurant van Huize Glory. Ronde gepolijste vogelfiguren met een hoge aaibaarheidsfactor. ,,Aaien mag. Maar alleen de stenen beelden; de bronzen beschadigen makkelijker en dan kunnen ze terug naar de gieter.’’ Behalve de vogels van Griek staan ook de keramieken, humoristische beelden van Nel Rood in deze ruimte en aan de wanden hangen de schilderijen van Katinka Krijgsman. ,,Het combineert heel goed samen’’, zegt Griek. ,,Het werk is zo verschillend dat het elkaar niet in de weg zit. Dat maakt de Kunst10Daagse zo leuk, zo veel verschillende kunstenaars en bezoekers.’’

Ook boven de monumentale houten trap prijkt een werk van Krijgsman: een enorm Delftsblauw bord met traditionele rand en bepaald niet traditionele afbeelding in het midden: een dame in string staat tegen een man met ontbloot bovenlijf aan, die haar beha losmaakt. Op de achtergrond wuivend riet en enkele molens. ’De molenaar en zijn lief’ is de toepasselijke titel. ,,Geweldig hè’’, zegt een bezoekster grinnikend in het voorbijgaan.

Het is een toepasselijke opmaat naar het werk van de Alkmaarse kunstenaar Marijke van Velde op de eerste verdieping. Ook hier is de knipoog ruimschoots aanwezig. Van Velde is al drie jaar bezig met een serie tafeltjes, die alle twee benen als onderstel hebben. ,,Het begon met het maken van mezelf, een zelfportret in keramiek, dat ik nu thuis heb staan. Toen ik er mee bezig was, zei iemand ’als je een blad op de heupen legt, heb je een statafel. Op dat moment kon ik daar niks mee, maar het bleef wel hangen.’’ En dus staan er nu tafeltjes op blote voeten, met de meest uiteenlopende schoenen, benen met panty’s of broek. ,,De mogelijkheden zijn eindeloos, ik kan er nog wel even mee door.’’

Rust

De bedrijvigheid van Huize Glory ontvluchten, kan in het 100-jarige Vredeskerkje, verderop in het duin. Het is hier wel een komen en gaan van bezoekers, maar steeds komen er slechts enkele tegelijk de werken van twaalf Bergense kunstenaars en dichters bewonderen.

De rust keert helemaal weer achter Het Zeehuis, waar te midden van het helmgras kunstenaar Ton F. Tuin zijn beelden exposeert. Sporters verstild in roestbruin cortenstaal steken hier schril af tegen de prachtige wolkenlucht.

Meer nieuws uit Alkmaar

Lees hier de digitale editie



Volg ons