Vurige Staart: route tussen regeltjes (7 km)

Langs de Purmerringvaart tussen Ilpendam en Purmerend ligt de Vurige Staart. Een kleinschalig poldergebied met weinig begroeiing maar veel historie. Wel zo overzichtelijk want wandelen op zich vereist al genoeg concentratie. ’Vee niet voeren of opjagen. Hekken niet open laten en alleen de kruin betreden’. Zodra de route van de verharde weg overgaat op de grasdijk, stuit je als wandelaar op louter verboden. Nederland Regeltjesland! Zelfs in dit van alles en iedereen verlaten niemandsland slaat de regelzucht ongemeen hard toe.

Aan de horizon ligt Purmerend, hoofdstad van Waterland, en wie achterom kijkt, ziet de torenspits van Ilpendam dapper boven het dorp uitsteken. Wat kan hier nou misgaan?

Vrij weinig maar bij het naderen van de eerste schapen levert hun collectieve schrikreactie al een belangrijk leermoment op. Daarom deze tip: ga zoveel mogelijk links dan wel rechts lopen want ze hebben de eigenaardige gewoonte tot het allerlaatste moment te wachten om er tussenuit te glippen. En dat doen ze inderdaad allemaal tegelijk.

De zenuwachtige piepgeluiden in de Purmerringvaart aan de linkerkant verraden het jonge kroost van meerkoeten die driftig heen en weer pendelen met voedsel in de bek. Ook de fuut heeft voor nageslacht gezorgd, getuige de trots waarmee deze het kuiken meetorst. Vrees voor natuurlijke vijanden in deze lieflijke entourage lijkt volstrekt ongegrond maar schijn bedriegt want boven rietlanden tussen de dijk en het Purmerbos zweeft een roofvogel. Hoogstwaarschijnlijk is het een kiekendief die met krachtige slagen het gehele moerasgebied bestrijkt. Het zijn fraaie tafereeltjes die langzaamaan uitmonden in de bewoonde wereld van Purmerend. Hier ook ligt het keerpunt, een eenvoudig bruggetje dat naar de andere kant van de Purmerringvaart leidt en terugvoert naar Ilpendam.

Wat vanuit dit nieuwe gezichtspunt opvalt, is dat de ringvaart aantoonbaar hoger ligt dan omliggende landerijen en dat de vaart sterk meandert. Ook de kleinschalige indeling van de naastgelegen weilanden springt in het oog. Hier ook ligt de geschiedenis van De Vurige Staart zoals deze polder officieel te boek staat. De langgerekte vorm van de smalle percelen in dit Hollandse veengebied voert terug naar zeventiende eeuw toen de Zesstredentrekvaart werd gegraven. Hierdoor bleef tussen het Purmermeer en de trekvaart een smal staartje land over voor kleinschalige landbouw. Van oudsher streken hier veehouders neer en vermoedelijk dat Vurige Staart verband houdt met de gevreesde veeziekte miltvuur die hier vaak voorkwam.

Plausibel is die theorie zeker, al was het alleen maar omdat het agrarisch karakter met karakteristieke grasland en smalle slootjes hier nooit is verdwenen. Wel in een modern jasje, want boeren rijden hier niet meer met door paarden voortgetrokken hooikarren. Het vers gemaaide gras ligt mechanisch verpakt klaar in plastic grootverpakking, wachtend op transport naar de opslag.

Startpunt Ilpendam lonkt weer. De smalle straatjes en het dorpspleintje vormen een toepasselijke afronding. Met natuurlijk een bezoek aan het Wapen van Ilpendam, café en petit restaurant waar de wandelkaart plaats maakt voor de menukaart.

Coen van de Luijtgaarden

Lengte/duur: 7 km, anderhalf uur.

Verboden: voor honden vanwege vee

Meenemen: verrekijker (vogels) en laarzen (keutels)

Aanrader: Wapen van Ilpendam

Meer op: www.recreatienoordholland.nl.

Meer nieuws uit Nieuws

Lees hier de digitale editie



Volg ons