Zwart-wit: Zuivering

Zwart-wit: Zuivering

Hier ver weg vandaan, ergens tussen Noord-Korea en Syrië, dreigt een nieuwe humanitaire ramp. De Rohingya is in eigen land een ongewenst volk. Ze horen niet in het overwegend boeddhistische Miyanmar, Birma zo u wilt. Dat vinden tenminste de meeste Myanmarezen.

Het geweld tegen deze stateloze moslimminderheid is opgelaaid. Gezinnen worden verjaagd, bezit in brand gestoken, er is sprake van honderden doden.

Zelf bagatelliseert Myanmar het geweld, wijzend op rebelse acties van de Rohingya zelf.

Maar als meer dan honderdduizend zielen op de vlucht slaan, impliceert dat dat het er wel degelijk hard aan toegaat. De opvang in het straatarme Bangladesh is abominabel, waardoor een humanitaire ramp zich aftekent.

Myanmar is nu het land van Aung San Suu Kyi, Nobelprijswinnares voor de vrede die met haar passieve verzet de militaire junta verjoeg. Wereldwijd, maar vooral in het Westen, aanbeden als de vrouwelijke Mahatma Gandhi.

De vredesduif van weleer trekt nu aan de politiek touwtjes in Myanmar, en wat doet zij tegen de etnische vervolging van de Rohingya?

Ze wendt zich van de minderheidsgroepering af en geeft haar achterban vrij spel voor de zuivering. De etnische realiteit overwint het vredessprookje, een Nobelprijs onwaardig.

Meer nieuws uit Nieuws

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons