Een kwartet knieblessures bij AZ: vragen en antwoorden

De langdurig geblesseerden kozen ervoor om hun revalidatie bij AZ te doen. Zo blijven ze dicht bij de groep. Dat levert ondanks de zware blessures mooie momenten van ontspanning op, zoals hier bij Calvin Stengs.

De langdurig geblesseerden kozen ervoor om hun revalidatie bij AZ te doen. Zo blijven ze dicht bij de groep. Dat levert ondanks de zware blessures mooie momenten van ontspanning op, zoals hier bij Calvin Stengs.© Foto Theo Brinkman

Theo Brinkman
Alkmaar

AZ en knieblessures: het is wat dit seizoen. Maar liefst vier spelers van de A-selectie zijn maandenlang uitgeschakeld. Een sportief drama voor de spelers en de technische staf en ook in financieel opzicht een flinke strop voor de club.

Met een uitroepteken erachter zette Calvin Stengs het vorige week op zijn Instagram-account. Voor het eerst weer buiten!

Met Marko Vejinovic had hij zijn eerste looptraining op het veld afgewerkt en dat had beide spelers goed gedaan, na al die maanden van revalideren in de fitnessruimte.

Stengs en Vejinovic zijn de bekendste geblesseerden van AZ. Maar ook twee andere spelers uit de A-selectie zijn lang uit de roulatie. De jonge Myron Boadu is al sinds mei vorig jaar aan het revalideren.

En drie weken geleden voegde aankoop Ondrej Mihálik bij het rijtje ongelukkigen. Hij scheurde tijdens een wedstrijd met Jong AZ een kruisband en is dus waarschijnlijk pas in het najaar weer inzetbaar.

,,Vier spelers met een zware knieblessure, dat is veel, ja’’, zegt Max Huiberts, directeur voetbalzaken van AZ.

,,Natuurlijk hebben we ons afgevraagd of we dit hadden kunnen voorkomen. Hebben we het wel goed aangepakt met die spelers? De conclusie was dat hier niet veel aan te doen was. Bij Calvin was het domme pech. Bij Marko en Ondrej eigenlijk ook. Ze zijn geen verdedigers, zetten een tackle in en hadden de pech dat het in dat duel fout ging. En Myron liep zijn blessure op bij een wedstrijd met Oranje onder 19.’’

Vooral voor de jonge spelers vindt Huiberts het verschrikkelijk. ,,Begrijp me niet verkeerd, ook voor Marko Vejinovic is het verschrikkelijk. Maar hij heeft al tien jaar in de eredivisie gespeeld en is twee keer landskampioen geworden. Die andere jongens staan nog aan het begin van hun carrière. Bij hen vraag je je af ‘waar zouden ze nu zijn zonder die blessure’ en ‘gaan ze hun belofte inlossen?’ Ik ga er wel vanuit dat dat gaat lukken, maar het is toch altijd maar afwachten.’’

Los van het sportieve aspect is het in financiële zin ook een strop. Jullie zijn vier jaarsalarissen kwijt. Is de club daarvoor verzekerd?

,,Nee. Je kunt je wel verzekeren tegen zware blessures, maar die premies zijn schrikbarend hoog. Dat doen wij niet meer. Wat je ook kunt doen is een speler tijdelijk verzekeren als je verwacht dat je hem op korte termijn gaat verkopen. Dan kun je hem voor een x-miljoen bedrag verzekeren. Twee jaar geleden hebben we dat bij Vincent Janssen overwogen, maar uiteindelijk niet gedaan. De premie loopt in de tonnen als je zo’n speler voor twintig miljoen wilt verzekeren. Volgens mij heeft de club in het verleden wel een keer zo’n verzekering afgesloten voor Kolbeinn Sigthórsson.’’

Hoe wordt bepaald waar een speler wordt geopereerd?

,,Dat gaat in overleg. Medische staf, speler, zijn familie en zijn begeleiders kijken daar samen naar.’’

Spelen de kosten daarin nog een rol?

,,Nee. We kijken wat de beste keuze is. Als je alleen naar het geld kijkt, zou je een speler niet in Amerika laten opereren, want dan worden de kosten niet geheel vergoed door de verzekeraar. Die zegt dan ‘je kunt ook prima in Nederland terecht’. Het gevoel speelt een rol bij de keuze. De ene speler heeft het beste gevoel bij een operatie in Nederland – of België of Duitsland – een andere speler gaat liever naar Amerika omdat hij daar uitstekende verhalen over heeft gehoord. Myron en Calvin zijn in Amerika geopereerd, Marko in Nederland. En Ondrej zal ook in Nederland worden geholpen.’’

Ze revalideren bij de club. Is dat een bewuste keuze?

,,Ook dat gaat in overleg. We hebben hier alles om de spelers fit te laten worden: een uitgebreide medische staf en alle apparatuur die nodig is. Het is een extra belasting voor de medische staf, maar met een goede planning is het te doen. Fysiotherapeut Frank Renzenbrink is in september drie weken met Calvin mee geweest naar Amerika. Om te zien hoe ze daar revalideren na zo’n operatie. Hij begeleidt nu ook de hele revalidatie van Calvin.’’

Is het voor de revaliderende spelers niet lastig om altijd tussen hun ploeggenoten te zitten die wel fit zijn?

,,Dat is niet altijd gemakkelijk, nee. Je ziet elke dag de anderen lekker buiten trainen terwijl je zelf binnen aan het revalideren bent. Maar ze hebben er bewust voor gekozen. Ze wilden bij de groep blijven, erbij blijven horen. Ze draaien ook gewoon mee, ontbijten en lunchen met de selectie. We hebben wel gezegd: als je er even uit wilt, doe het. Marko is bijvoorbeeld tussendoor op vakantie geweest.’’

Is mentale begeleiding ook nodig?

,,We houden goed in de gaten hoe het met ze gaat, hoe ze zich voelen, of ze in een dip zitten. Myron en Calvin zitten al jaren bij de club, die kennen we goed genoeg om te zien hoe het echt met ze gaat. Als Calvin ergens mee zou zitten, zou hij daar wel mee komen. Die cultuur heerst wel bij ons. Een speler zal zoiets niet snel voor zichzelf houden. Gebeurt dat wel, dan valt ons dat snel genoeg op, daar ben ik van overtuigd.’’

In het bedrijfsleven wordt bij ziekte gekeken of de werknemer ander werk kan verrichten. Dat gaat lastig met voetballers. Of zetten jullie de geblesseerde spelers extra in voor ander werk of bijvoorbeeld maatschappelijke activiteiten?

,,Nee, we zetten ze niet op de afdeling kaartverkoop of in de fanshop of bij financiën. Het is ook niet zo dat de geblesseerde jongens veel meer tijd hebben, hè. Hun werk bestaat nu uit revalideren en zorgen dat ze fit worden. Wisselspelers laten we ook niet af en toe ander werk doen omdat ze een tijdje geen wedstrijden spelen.’’

Meer nieuws uit AZ

Meest gelezen