Dodenherdenking Schagen en Hollands Kroon: ’Laat de vrijheid voor eeuwig zijn’

In Schagen liepen deelnemers aan de herdenking in een stille tocht van de kerk op de Markt naar het monument aan de Nieuwe Laagzijde.© foto: Marc Moussault

Van onze verslaggevers
Dirkshorn

,,Sinds de bevrijding kennen we nu 73 jaar vrijheid. Laat dat voor eeuwig zijn.’’

Met die woorden sloot Kees Francis gisteravond in Dirkshorn zijn bijdrage aan de dodenherdenking in het dorp af. Een grote groep dorpsbewoners had zich bij het vliegersmonument verzameld voor de herdenking. Onder hen kinderen van basisschool De Regenboog, die een prominente rol speelden bij de plechtigheid. Ze droegen samen een mooi gedicht voor en legden na de twee minuten stilte bloemen bij het monument.

In Dirkshorn waren kinderen van De Regenboog bij de herdenking betrokken. Ze lazen een gedicht voor en legden bloemen.© foto hmc/marten visser

Kinderen

Namens de gemeente Schagen betoogde raadslid Hans Kröger dat mensen eigenlijk allemaal op elkaar lijken. Ze worden geboren, hebben lief, kennen tegenslag, krijgen kinderen en overlijden uiteindelijk. ,,Dat lot delen we’’, aldus Kröger. Hij memoreerde dat mensen flexibel zijn. En overlevers. En dat velen daarom in die wrede oorlog niet anders konden dan wegkijken bij sommige misstanden. ,,Noodgedwongen, puur uit lijfsbehoud.’’

Bij de herdenking in Nieuwe Niedorp legden namens de gemeente Hollans Kroon Jip Pankras (links) en Henk Koomen een krans.© Foto HMC/Michiel Snik

De dodenherdenking in Nieuwe Niedorp trok een paar honderd belangstellenden. Voorafgaande aan de stille tocht waren er lezingen in de Koppeling, waar kinderen in de huid kropen van verzetsstrijder en gemeenteambtenaar Luitje Bakker en het Joodse meisje Loesje, dat zat ondergedoken in Nieuwe Niedorp. Beiden werden verraden en overleefden de oorlog niet.

Onderduiken

Namens de gemeente vertelde Jip Pankras een persoonlijke herinnering over zijn zus die een vriend had die moest onderduiken omdat hij niet voor de Duitsers wilden werken.

Tijdens de tocht naar het monument 1940-1945 sloten steeds meer mensen aan. Het was twee minuten muisstil bij het monument dat naast basisschool de Mient staat. Er was na afloop van de herdenking nog een plechtig moment; in de school werd de plaquette onthuld van Luitje Bakker. Dit herdenkingsbord hing voorheen in het oude gemeentehuis dat op de plek van de school stond, maar was daarna enige tijd zoek. De plaquette heeft nu een blijvende plek in de school gekregen.

In Wieringerwerf vroeg wethouder Theo Groot van Hollands Kroon zich hardop af of we nog wel het juiste beeld hebben van wat het betekende om in verzet te komen tegen de bezetter. ,,Nu bekijken we die daad veelal aan de hand van de films die we zien. Het lijkt een eenvoudige en de enige juiste keuze. Maar werkelijk in verzet komen was helemaal geen eenvoudige keuze met soms verstrekkende gevolgen. Sommigen betaalden de hoogste prijs.’’

Oud-marineman Ab Lubbers legt een krans bij het monument in Wieringerwerf, terwijl oud-collega Harm van den Hoff toekijkt.

Waarom deden die verzetshelden het dan?, zo vroeg Groot retorisch aan de paar honderd toehoorders bij het monument. ,,Omdat ze betrokken waren bij hun medemens’’, gaf hij het antwoord. De tijd van toen lijkt ver weg, maar er zijn overeenkomsten aldus Groot. ,,Denk aan intolerantie. Laten we bewust zijn hoe we mensen benaderen en niet in dezelfde val trappen als toen.’’

Meer nieuws uit NHD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.