Handen aan het Bed: ’We krikken elkaar op’

Handen aan het Bed: ’We krikken elkaar op’
Ingrid Schol werkt in het Brandwondencentrum
© Foto Heleen Vink

Ziekenhuizen kampen met een tekort aan verpleegkundigen. In deze serie vertellen verpleegkundigen van het Rode Kruis Ziekenhuis waarom zij voor dit beroep hebben gekozen.

Naam: Ingrid Schol

Leeftijd: 50

Afdeling: Brandwondencentrum

Functie: Verpleegkundige IC Brandwondencentrum

„Het is heel bijzondere zorg, van zwaar tot heftig. Mooi en dankbaar.” Ingrid Schol, Intensive Care verpleegkundige Brandwondencentrum, werkt al 25 jaar in het RKZ. Daarvoor 9 jaar in Haarlem. Voor de Intensive Care opleiding kwam ze hierheen. Maar eerst volgde zij de brandwonden opleiding.

Om haar blik te verruimen werkte de geboren en getogen IJmuidense tussendoor een paar jaar als Avond/Nachthoofd. Dat betekende ad hoc alles oplossen, van het voorzien van materialen tot familie bijstaan bij reanimaties. Drie jaar geleden werd deze functie opgeheven.

Mix

Nu werkt ze in totaal alweer 18 jaar op de Brandwonden IC. Het verpleegkundig brandwondenteam bestaat uit een mix van IC- en brandwondenverpleegkundigen. Ze werken samen, waarbij het werk overlappingen kent. Patiënten en hun families verblijven meestal langdurig op de afdeling. „Je volgt ze van acute opname tot ontslag. Dat is echt uniek. Patiënten missen vaak het besef van hun eerste tijd hier. Soms liggen zij een lange periode in een intensive care box; langdurig aan de beademing en/of dialyse. Daar kun je ze dan over vertellen. Dat biedt een stuk verwerking.”

Het is goed te weten wat de kracht van je beroep kan zijn, meent Ingrid. „De uitdaging om met alle patiënten, bij ons liggen patiënten van alle leeftijden, dus ook kinderen, zo goed mogelijk om te gaan. Patiënten moeten zich absoluut veilig voelen. We hebben gelukkig betere pijnbestrijding. We werken ook samen met een sedatieteam, dat zorgt dat de patiënt bij een verbandwisseling pijnvrij is.

Zelfspot

Moeilijk werk? „Ik vind het juist leuk hier. Het is geen alledaagse afdeling. Er zijn zware dagen tussen. Er wordt een hoop van je gevraagd. Maar omdat je weet waar het toe leidt, dat de mensen weer opknappen, daardoor hou je het vol. Er wordt onderling en met de patiënten ook veel gelachen. Daarmee en ook met zelfspot krikken we elkaar op. Ook werken we nauw samen met de algemene IC afdeling, we zijn één team qua formatie. We vangen in geval van bedden tekort elkaars patiënten op. We hebben per direct ruimte voor IC Verpleegkundigen”, doet ze nog gauw een oproep.

Meer nieuws uit Kennemerland

Lees hier de digitale editie



Volg ons