Trots zijn mág in Wieringerwaard (14 km)

Denk nou niet dat er alleen in Wassenaar en het Gooi mooie villa’s staan. Kijk maar eens in Wieringerwaard. Succesvolle boeren maakten er vroeger geen geheim van dat ze geld in de knip hadden. Pronken met je weelde mócht. Daarom hier een wandeling langs paleisjes als etalages van agrarische weelde. Als inspiratiebron voor wie zelf bouwplannen heeft. Of daarvan droomt.

Eerst even een geschiedenislesje: Wieringerwaard was rijk, in de periode 1850-1880. De aardappelen en het graan die hier werden geoogst, leverden na de industriële revolutie goud geld op in Duitsland en Engeland. En de boeren waren niet te kinderachtig om het binnenstromende kapitaal in prachtige boerderijen te steken. Vanwege dat gepronk noemden buitenstaanders het dorp ’De Pauwenstad’, maar de Wieringerwaarders zelf waren handig genoeg om die bijnaam meteen als koosnaam over te nemen. Want wat was er tegen boerentrots?

We beginnen onze wandeling bij ’Het Wapen van Wieringerwaard’ aan de Noordzijperweg. De tocht gaat langs het indrukwekkende Polderhuis, waar het polderbestuur eeuwenlang over de omgeving regeerde. Steek even verderop de weg over, pak de brug en verken het doodlopende pad, tussen de huizen. Achter het groen ligt een oud station verscholen: een statig pand dat herinnert aan de tramrails die Schagen tussen 1912 en 1934 verbond met Van Ewijcksluis.

We lopen terug naar de Noordzijperweg en maken dan een klein uitstapje richting de nieuwe wijk, om het witte kerkje te bekijken: hier vouwden boeren en knechten generaties lang hun verweerde handen. Onze route gaat weer terug naar de Noordzijperweg, langs de mooie huizen aan het water. Let op de fraaie dienstwoning van de bovenmeester, op nummer 22. En op villa ’Dilemma’, waar ooit twee bemiddelde vrijgezelle zusters samenwoonden. Volgens de overlevering kregen de dames zo’n knallende ruzie dat de aannemer eraan te pas moest komen om dwars door het huis een scheidingswand - een soort Berlijnse muur - te bouwen. Deze weg trakteert het oog op nog meer prachtpanden, waarna we rechtsaf de Barsingerweg ingaan. Daar, op nummer vijf, staat ’Bouwlust’: een boerderij van 1863 met een ware kasteeluitstraling.

We lopen door tot de hoek van de Kruisweg, waar de ’Pietershoeve’ stille getuige is van een welvarend verleden. Daar rechtsaf. Het vierkante van de landindeling is kenmerkend voor deze bijna vierhonderd jaar oude polder: het zijn grote blokken en rechte stukken, dus doelmatig te bewerken. Nu even flink doorstappen tot we bij de Walingsweg weer rechts gaan. Vergeet op de hoek niet te kijken naar de gerestaureerde hoeve die een opvallende trapgevel kreeg.

Verder op de Walingsweg zie je boerderij ’Ruimzicht’ die na een brand opnieuw werd opgebouwd en trots over de polder kijkt. Wil je zelf ook een wijde blik over het landschap werpen? Besluit je wandeling dan met een bezoek aan de watertoren aan de Molenweg. In de nok overzie je de hele regio, op vijftig meter hoogte. Waar ooit de watervoorraad voor de kop van Noord-Holland was opgeslagen, kun je nu taart eten. En vullen ze de glazen gastvrij met méér dan water alleen.

JAN VRIEND

Historische gegevens zijn ontleend aan het boek ’Wieringerwaard 1610-2010’ van de Wieringerwaardse auteur Jan T. Bremer. Dit boek verschijnt volgend jaar mei ter gelegenheid van het vierhonderdjarig bestaan van de polder.

Begin- en eindpunt: Het Wapen van Wieringerwaard, Noordzijperweg, Wieringerwaard (2000 inwoners).

Lengte wandeling: ongeveer veertien kilometer

Openbaar vervoer: De bus stopt bij het beginpunt

Honden: aan de lijn

Horeca: Het Wapen van Wieringerwaard en de Watertoren aan de Molenweg (van april tot half oktober).

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.