De prins, het paard en de taart

Noord-Holland telt wel duizend restaurants. Zoek dan maar eens uit waar je het lekkerste eet?! Omdat iemand het moet doen, prikt culinair redacteur Jurriaan Geldermans wekelijks een vorkje buiten de deur en geeft hij zijn ongezouten oordeel over prijs en kwaliteit. Vandaag: De Oude Taveerne in Durgerdam. Het resultaat: 7.

Dommeldorp Durgerdam mag dan onder de rook liggen van de vaderlandse hoofdstad, met z’n karakteristieke houten huisjes vormt het wel degelijk de poort naar het landelijke Waterland. Dat deed het ook voor de vrolijke echtgenoot van Wilhelmina: Prins Hendrik. Verzot als hij was op het ruime sop, ontvluchtte de Prins der Nederlanden gaarne Amsterdam om op te steken in Durgerdam. Daar ging hij naar de uitspanning die ’Prins te Paard’ heette – een toepasselijke benaming, Hendrik kwam immers op zijn hengst. Dikke kans dat hij prins, niet het paard – een biertje dronk uit de antieke tap die ook nu nog de bar markeert van wat inmiddels is omgedoopt tot De Oude Taveerne. Een stemmig havencafé annex restaurant, met schitterend uitzicht over het Buiten-IJ en een heerlijk terras. Hier lagen in Hendriks dagen de vissersschepen met de letters RD in het zeil, verwijzend naar Ransdorp, de gemeente waar ook Durgerdam onder viel. Een leuke muurschildering in De Oude Taveerne herinnert eraan. Op de beperkte spijskaart helaas geen enkele verwijzing naar ’Zwijnen Heintje’, de bijnaam voor de prins-gemaal gezien zijn voorliefde voor de zwijnenjacht op de Veluwe: wel rund- en lamsvlees, maar geen varken of paard. Beginnen dan maar met een uiensoep (€ 5,75 - royale prijzen hier). Die is ongebonden en helder en daardoor minder diep van smaak dan je zou wensen. Er zit veel ui in – dat ligt voor de hand, maar toch – en gehakte peterselie, dat kruidigheid geeft. Het traditionele broodje is halfhartig geroosterd en is dus meteen doordrenkt van de soep, terwijl de kaas erop jong is. Wat inhoudt dat-ie meer is gesmolten dan gegratineerd. Maar al met al toch redelijk. Tussengerecht worden de gebruikelijke gamba’s in hete olie (€ 10,75). Neem ze dan niet, zul je zeggen, maar de andere opties – carpaccio en Hollandse garnalen – zijn nóg gebruikelijker. De Portugese gamba’s zijn keurig schoongemaakt en precies goed gaar, waardoor ze bij het doorbijten knappen in je mond. Niet te pedis bovendien, noch te knoflokig, zodat het echte allemansvrienden zijn. Dure vrienden, oké, maar desalniettemin vrienden. Hoogtepuntje vormt de dorade met zeezout en citroen (€ 23,50), die gastheer Paul Sinkler uit Oostzaan serveert. Terzijde: Paul, gezegend met een aanstekelijk, cynisch gevoel voor humor, is half ober en voor de andere helft klusjesman voor het aanpalende hotel. Zo’n beetje als Prins Hendrik deed: parttime bouwen aan de Nederlanden en voor de rest vooral vrolijk doen. Waar hij zelf trouwens geen geheim van maakte. Ter gelegenheid van de promotie van zijn dochter Juliana, maakte Hendrik een praatje met haar professor. Die zei dat de prinses een goed stel hersens had en best overweg kon met de meisjes uit haar klas. Waarop de prins zou hebben geantwoord: ,,Die intelligentie heeft ze van haar moeder en dat van die meisjes van mij.’’ Maar terug naar dat hoofdgerecht. De vis, die veel in de Middellandse Zee voorkomt, is in z’n geheel gegrilleerd en heeft, net als die gamba’s, exact de goede cuisson. De smaak ervan – stevig en vlezig, net als de textuur – is zó krachtig dat de keuze om alleen citroen en zeezout toe te voegen uitstekend is. De groenten erbij (boontjes, slierten witte kool) zijn gebakken in sojaolie, waardoor ze mooi Aziatisch van toon zijn, maar ook nogal vet. De niet weg te denken sla is suf, doch de begeleidende patatten zijn wel weer feestelijk: ze hebben de vorm van serpentines of inktvisringen. Jammer genoeg zijn ze voorgekruid, waardoor ze ook een beetje naar vis smaken. Omdat ook de nagerechten tamelijk obligaat zijn, wordt de toet Hollands Glorie: appeltaart met vanille-ijs en slagroom (€ 8,75). Het dessert is mooi opgemaakt, toegegeven, maar de inhoud... Het ijs is al niet al te vol, doch die taart, waar je toch ruim 20 ouderwetse guldens (!) voor betaalt, komt van de groothandel. En zo te proeven nog uit de diepvries ook, want de appel binnenin blijkt waterig en de deegkorst duf. Voorwaar geen vorstelijk besluit op een verder wel vorstelijke plek. Jurriaan Geldermans Hotel-restaurant De Oude Taveerne, Durgerdammerdijk 73 Durgerdam, 020 – 4904259, www.deoudetaveerne.nl .

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.