Einde aan torenhoge incassokosten

Incassokosten zijn een gruwel: ze groeien. Voor je het weet zijn schulden verdubbeld. Incassobureaus en deurwaarders kunnen rekenen wat ze willen, tenzij ze door de rechter tot de orde worden geroepen. Het wetsvoorstel Maximering Incassokosten, dat deze week door de Tweede Kamer wordt behandeld, moet hier een eind aan maken.

De Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak heeft in het verleden de zogeheten staffel Voorwerk II ontwikkeld. Deze tabel geeft rechters richtlijnen over de maximale kosten die bij het innen van schulden in rekening mogen worden gebracht. In het algemeen volgen veel deurwaarders en incassobureaus de richtlijnen van Voorwerk II, maar er wordt ook nogal eens van afgeweken. Ze zijn namelijk niet verplicht en iedereen kan ervan afwijken.

We hebben op deze pagina regelmatig geschreven over hoge incassokosten. Naar aanleiding van een van deze artikelen brengt Gerard van de Klok begin januari zijn specifieke geval onder mijn aandacht. Hij heeft dan net een rekening ontvangen van gerechtsdeurwaarderskantoor De Kluijver van 1803,74 euro aan kosten voor het invorderen van een zes jaar oude schuld van 15.315 euro. Volgens de staffel mag voor zo’n bedrag maximaal 800 euro in rekening worden gebracht. Van de Klok moest een duizendje extra ophoesten en hij begrijpt achteraf niet waarom.

Deurwaarder De Kluijver berekent de onkosten niet volgens staffel Voorwerk II, maar op basis van eigen algemene voorwaarden. En die vallen veel hoger uit dan de in de staffel genoemde bedragen. Veel schuldenaars zien zich in dit soort gevallen geconfronteerd met torenhoge incassokosten.

Er zijn ook nog andere problemen. Tot de dag van vandaag komt het voor dat de schuldeiser incassokosten in rekening brengt, vervolgens de zaak overdraagt aan een deurwaarder of incassobureau, die op zijn beurt de incassokosten van de schuldeiser in de hoofdsom opneemt en daarna zelf weer eigen incassokosten opvoert. In het rapport ’Incassokosten, een bron van ergernis’ uit 2008 signaleert samensteller André Moerman ook dat veel incassobureaus structureel te hoge incassokosten in rekening brengen. Veelal onder het mom van administratiekosten. Moerman schetst de incassomarkt in het rapport als een warboel van deurwaarders, bij de Nederlandse Vereniging van Incasso-Ondernemingen (NVI) aangesloten bureaus, zelfstandig opererende schuldeisers en zo’n 800 ongebonden incassobureautjes, die allemaal een beetje hun eigen gang gaan. Namens zijn opdrachtgever, de Landelijke organisatie Sociaal Raadslieden/MOgroep Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening, stelt hij dat schuldenaren beschermd moeten worden, er gelijke spelregels moeten zijn voor alle spelers op de incassomarkt en er een eind moet komen aan buitensporige incassokosten.

Die wens wordt nu verhoord in de voorgestelde wijziging van wet, die vooral duidelijkheid biedt. Na invoering betalen consumenten aan incassokosten een maximumbedrag, dat uitsluitend afhankelijk is van de hoogte van de kale schuld. Rente, BTW en incassokosten van de schuldeiser mogen daar niet langer bij worden opgeteld. Ook mogen geen kosten onder een andere naam worden opgevoerd. Het gaat om vorderingen tot 25.000 euro en het minimum te betalen bedrag is 40 euro. Anders dan bij Voorwerk II is de te betalen vergoeding een percentage van de hoofdsom (zie tabel), hoewel de uiteindelijke bedragen elkaar niet veel ontlopen. Partijen kunnen onderling lagere tarieven afspreken, maar nooit hogere. De schuldeiser stuurt eerst een aanmaning, waarna de schuldenaar 14 dagen de tijd heeft om het bedrag zonder incassokosten te voldoen.

Na het verschijnen van het rapport begrepen deurwaarders en incassobureaus de onhoudbaarheid van de situatie. Voorzitter Jet Cremers van de NVI haastte zich te verklaren dat de bij haar aangesloten bureaus in veel gevallen rekening hielden met Voorwerk II. Ook de Koninklijke Beroepsorganisatie van Gerechtsdeurwaarders (KBvG) reageerde positief op het voorstel de tarieven wettelijk aan een maximum te binden. De wet moet definitief een einde maken aan de willekeur over de vraag wat redelijke incassokosten zijn, waarom de ene schuldenaar wel deze kosten moet betalen en een ander niet en duidelijk maken wat precies wordt verstaan onder incassokosten.

Het voorstel tot wijziging van de wet over boek 6 van het Burgerlijk Wetboek en het Wetboek voor Burgerlijke Rechtsvordering over ’de normering van de vergoeding voor kosten ter verkrijging van voldoening buiten rechte’ wordt breed gesteund. Daar heeft de heer Van de Klok niets meer aan. Hij heeft op het verkeerde moment een verkeerde schuldeiser en een verkeerde deurwaarder gehad, die binnen bestaande regels het onderste uit de kan hebben gehaald.Jan Kuys

Meer informatie: www.schuldinfo.nl

Het nieuwe wetsvoorstel Maximering Incassokosten hanteert een glijdende schaal van percentages:

- 15% over de eerste €2500- 10% over de volgende €2500- 5% over de volgende €5000- 1% over de volgende €15000

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.