Kleurenpracht van het eerste licht (>8 km)

Je moet er wel op tijd je bed voor uit. Maar dankzij de zomertijd is het morgen redelijk te doen. Wie wil genieten van een wandeling in het eerste (ochtend)licht moet een half uur voor zonsopgang op pad zijn. Daar krijg je wel een bijzondere ervaring voor terug. Een mooie plek om dat te doen is de het Noord-Hollands Duinreservaat bij Egmond aan Zee. In de natuur is de beleving van licht en geluid nog het meest ongerept. Geen lantaarnpalen en fabrieksterreinen die hun gele kunstlicht uitbraken.

In het schemerdonker beginnen we met een stuk strand. Vanaf de strandopgang lopen we naar links in zuidelijke richting. Stevige schoenen (waterdicht) zijn geen overbodige luxe. Wat direct opvalt in de ochtendstilte is het ruisen van de zee en het rollen van de golven. Een kabaal en rustgevend tegelijk.

De hemel kleurt ondertussen langzaam blauw. Eerst donker dan steeds lichter, met een prachtige intensiteit. De duintoppen en (later tijdens de wandeling) de bomen zijn nog gehuld in het zwarte kleed van de schemering en steken er schril bij af.

Wanneer het licht langzaam bezit neemt van het strand, maakt de weidsheid van het landschap steeds meer indruk. En de verlatenheid op dit tijdstip. Het strand is nog bezit van de vogels. Meeuwen vooral en strandlopertjes, die een vrolijk spel spelen met de vloedlijn, waar het schuim van de golven haast fluorescerend wit lijkt. Helaas missen we op deze half bewolkte morgen de echte zonsopgang. Die blijft verscholen achter het wolkendek boven de duinen.

Na een kleine drie kilometer geeft een witte vlaggenmast de strandopgang aan de Middenweg aan. In de duinen loop je een andere wereld binnen. Waar de stilte opvallend is en alleen wat vroege vogels kwetteren. En na iedere duintop een ander landschap volgt.

Al snel staan we oog in oog met een vos, die ons secondenlang nieuwsgierig aanstaart. Maar van de wilde pony’s en koeien (Schotse Hooglanders), die op de informatieborden worden aangekondigd, zien we nog niet veel.

Wanneer we het bos uitlopen volgen we de Van Oldenborghweg naar links. Langs de duinrand gaan we terug naar Egmond aan Zee. Bij De Bleek (waar we het duinreservaat verlaten) is het uitkijkpunt boven op het duin de moeite waard.

Voorbij het hek van het duinreservaat blijven we in noordelijke richting naar Egmond aan Zee lopen. Na enkele honderden meters slaan we linksaf de Bloedweg (waarom heet die weg eigenlijk zo) in. Waar, zo lijkt het, bijkans heel het dorp zijn hond uitlaat. En we op de valreep toch nog hooglanders en paarden zien. Vooral de stier (nou ja stier in de verbeelding, met al die lange haren is dat niet echt te zien natuurlijk) op de duintop maakt indruk. De beesten zijn blijkbaar mensen wel gewend en zijn tot op een tiental meters te benaderen. Leuk voor het fotoalbum.

Tussen de huizen door (Zeeweg) lopen we tenslotte terug naar het dorp. Daar wacht toch een kleine teleurstelling. Om negen uur in de ochtend valt het in maart niet mee om een kop koffie te krijgen. Maar misschien dat dát in de zomertijd beter is.

Op de valreep nog een waarschuwing. In het duinreservaat is een toegangskaartje verplicht. Een jaarkaart (slechts tien euro) is via internet te bestellen. Een dagkaart kan via de automaat (contact geld meenemen) bij De Bleek gekocht worden. Die plek (eerst teruglopen naar de Bloedweg en het dorp) kan als alternatief startpunt worden gekozen.

Richard Walraven

Lengte wandeling: ruim acht kilometer

Begin/eindpunt: strandopgang Egmond aan Zee

Bereikbaarheid: vanaf NS-station Alkmaar met buslijn 165, vanaf Castricum met lijn 164

Horeca: alleen in Egmond aan Zee. Let op ’s ochtends vroeg is veel horeca nog gesloten.

Honden: aanlijnen

Entree duinreservaat: een jaarkaart (€10) is te bestellen via www.pwn.nl. Een dagkaart (€1,50) via de automaat Van Oldenborghweg (ingang De Bleek).

Paard: Een flink deel van tocht is ook voor ruiters zeer goed toegankelijk. Een ruiterdagkaart voor het duinreservaat kost €4,50.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.