Met neus in de wind van polder naar polder

De redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. In de wandelrubriek Buitenom beschrijven zij hun favoriete routes. Dit is aflevering 63. Bewoners van Andijk valt het waarschijnlijk niet eens meer op. Ze zijn ermee opgegroeid en komen er wellicht dagelijks: de dijk. Maar de schoonheid van een dijkdorp is echt iets om trots op te zijn. En voor wie zich wil laten overtuigen, hierbij een uitnodiging voor een dijkdorpbuitenommetje.

Onze wandeling start op de Middenweg bij de monumentale gereformeerde kerk. Daar is genoeg parkeergelegenheid. Op steenworp afstand ligt de dijk, onderdeel van de Westfriese Omringdijk. Het is mogelijk om naar Enkhuizen te lopen of zelfs helemaal naar Hoorn. Maar we houden het bij Andijk, dat met z’n tien kilometer lengte een van de langste dorpen van Nederland is. We lopen in westelijke richting, op het verharde fietspad.

Voor wandelaars die moeite hebben met vieze schoenen is dit fietspad ideaal. Maar wij zijn niet bang voor een beetje blubber en gaan na een poosje rechtdoor een onverhard pad op. Het fietspad gaat de bocht om, evenwijdig aan de weg beneden.

Het onverharde stuk dijk loopt achter vakantiedorp Het Grootslag (genoemd naar de proefpolder waar het park op gebouwd is). Daar kunnen honden even los en lopen hun baasjes met de neus recht in de wind. Wie het ’prutdijkje’ blijft volgen, komt vanzelf weer op de verharde dijk, bij het nieuwe gemaal. Even verderop staat het oude gemaal nog, tegenwoordig het Poldermuseum, en aan de andere kant van de dijk ligt Jachthaven Andijk, met vele zeilschepen die wachten op hun eerste vaart van het jaar.

Een dijkwandeling lijkt misschien wat saai - het is eigenlijk alsmaar rechtdoor - , maar wie goed oplet, krijgt genoeg te zien. Zoals het kunstmatig aangelegde vogeleiland De Kreupel, dat 4,5 kilometer uit de kust ligt. En beneden staan honderden verschillenden huizen, van megavilla’s tot piepkleine oude kabouterwoninkjes.

Het leuke aan Andijk zijn de verschillende buurtschappen, die als smalle straatjes achter de lintbebouwing liggen. Sommige hebben niet eens een eigen straatnaam. Heel karakteristiek is de Kerkbuurt met ’t Buurtje, dat vanaf de dijk goed te zien is.

’t Buurtjeskerkje, gebouwd in 1667, is nu ingericht als restaurant Meyer’s, waar bij een straffe wandeling in de wind tussendoor een kopje koffie gedronken kan worden. Ook 1619 (bij de Jachthaven) of ’t Ankertje (ter hoogte van het begin van De Vooroever) zijn leuke gelegenheden om even uit te rusten. Na de Jachthaven gezien te hebben, begint het recreatie- en natuurgebied De Vooroever. Hier is het tijd om van de dijk af te lopen en langs het water een schelpenpaadje te volgen. ’s Zomers ligt het hier vol met badgasten, in rustigere tijden is het uitgestrekte gebied een heerlijke uitwaaiplaats.

Via een lage wandelbrug, die bij slecht weer nog wel eens door golven wordt overspoeld, en vervolgens weer het schelpenpad, komen we wederom op de dijk terecht om in tegengestelde richting weer terug te lopen. Schapen en lammetjes lachen ons toe, met de prachtige Koopmanspolder achter zich. Wat kan een ’saaie’ dijk mooi zijn.

Anouk Haakman

Dijkwandeling Andijk. Twaalf kilometer. Voor de variatie kan de route ook beneden de dijk worden teruggelopen of door het dorp via de Kleingouw. De échte diehards kunnen nog iets verder. Via Wervershoof en Onderdijk, kunt u helemaal in Medemblik uitkomen.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.