Heilooër straatnamen opnieuw bekeken

Heilooër straatnamen opnieuw bekeken
De Heerenweg een eeuw geleden, met rechts de Willibrordusput en op de achtergrond De Hutkoffer.
© Foto’s Oud Heiloo
Heiloo

Heiloo heeft soms merkwaardige straatnamen. Waar ter wereld vind je een Groot Barlaken, Termijen, Harrelaers, Kleijne Olven, Schuine Hondsbosschelaan of Werkendelslaan? Van die laatste weet alleen een Heilooënaar, of zo je wilt Heilooër, hoe je het uitspreekt.

Dick Slagter, vrijwilliger van de Historische Vereniging Oud Heiloo, heeft de straatnamen geboekstaafd – allemaal, en meer.

In ’Het nieuwe straatnamenboek van Heiloo’ worden ook wijken en buurten, verdwenen straatnamen en ’namen van oude en minder bekende plekken’ behandeld. Maar de hoofdmoot zit hem in verklaring van de historische namen en een stukje geschiedenis van de betreffende weg of laan.

Natuurlijk zijn er ook in Heiloo veel straten vernoemd naar personen, delen van een molen of bloemen en bomen. De Oosterboslaan, de Ronde Laan en de Waterbaak hebben een voor de hand liggende of praktische reden.

Heilooër straatnamen opnieuw bekeken

„Er is geen echt beleid voor straatnamen in Heiloo”, zegt Slagter. „Eigenlijk wel jammer. Ze laten het nu door een ambtenaar opknappen.” Hij zou graag zien dat Oud Heiloo erbij betrokken wordt. „De gemeente staat wel open voor de historie. Ik krijg alle medewerking.”

Er waren al twee boeken over de straatnamen van Heiloo, beide van Henk Oostendorp en uitgekomen in 1987 en 2003. Naast de extra vermeldingen die Slagter toevoegde, staan in het boek uiteraard ook de straten die na 2003 zijn naamgegeven.

„Ik was al bezig om voor Oud Heiloo de straatnamen bij te houden. Mijn vrouw Adri zei tegen me: dan herschrijf jij het toch? Ik beheer toch al de website van Oud Heiloo en het digitale archief.”

Harrelaers

Dus ging Slagter een jaar geleden aan de slag.

„Natuurlijk heb ik niet al het werk van mijnheer Oostendorp (twee jaar geleden overleden, red.) overgedaan. Wel heb ik het taalgebruik hier en daar eigentijds gemaakt en naar mijn idee minder relevante passages eruit gehaald. Soms was het nog een hele uitzoekerij. Ik kreeg een tijdje geleden een tip van een inwoner die een theorie had over de straat Harrelaers. Die is genoemd naar de Harrelaers Ackers, maar waarom die zo genoemd werden is niet duidelijk. Het kan wijzen op een open plek in het bos waar vlas of hennep werd verbouwd. Deze mijnheer wees me erop, dat er in de omgeving van Heiloo een familie van aanzien was met de naam Harrelaers. Het is heel goed mogelijk dat ze een weiland in Heiloo bezaten. Maar zeker is het voor mij niet.”

En passant ontdekte Slagter dat een aantal straten helemaal geen naam hebben – of niet meer bestaan. „Ik ben in de buurt van de Vennewatersweg gaan kijken naar de Kruisdijken A en B. Bleek dat de Kruisdijk B met het maaiveld gelijk is gemaakt. Er is niets meer van te vinden.”

En hij vond twee kunstwerken terug.

„’Het Knooppunt’ stond oorspronkelijk voor het postkantoor aan de Matthijs Zonderhuisweg (genoemd naar een verzetsstrijder, red.). Het is daar weggehaald, maar kwam maar niet terug. Ik heb wat mails verstuurd en het bleek in een opslag in Berkhout te staan. De gemeente wist van niets; het kunstwerk bleek eigendom te zijn van de vroegere PTT en die deden niets meer met kunst. In overleg met oud-wethouder Jacob Ouderkerken is het gelukt om het weer terug in het straatbeeld te krijgen.” Het kunstwerk staat nu aan de Kanaalweg. „En het beeld ’Op Reis’, dat aan de Stationsweg stond, is verwijderd tijdens de bouw van het gebouw Blockhove. Ik vroeg me af of het nog terug zou komen, er was geen documentatie van. Het bleek verzaagd te zijn in een poging om het te stelen. Met verzekeringsgeld is het hersteld en het staat er nu weer.”

Tijdens het schrijven van het boek bleek ook, dat de buurt Nijenburg bij het CBS staat ingetekend op de plek van Ter Coulster. Hoewel dit formeel wel met de werkelijkheid blijkt te kloppen lijkt het er op, dat rond 2008 een historische vergissing is gemaakt. Dit te veranderen zal erg moeilijk zijn omdat alle bekende landelijk registers dan aangepast moeten worden.

Het boek bevat ook honderden foto’s. Vooral uit archieven natuurlijk, maar Slagter is zelf ook bijna dagelijks met de camera in de weer. „Ik fotografeer ook wat er nu in het dorp gebeurt. Wat gisteren was, is nu al geschiedenis.”

Meer nieuws uit Alkmaar

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons