Bos, bloeiende hei en kale zandduinen

Redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. Dit is aflevering 28. Een Sodom en Gomorra waar bikers, trimmers, paarden, honden en nordic walkers over elkaar heen buitelen. Dat beeld schetste een column van de Schoorlse duinen. Ik schrok ervan. Als jogger doorkruis ik een paar keer per week dit mooiste bos- en duingebied en ik verbeeld me zelden een levende ziel te ontmoeten (hooguit een boswachter in zijn jeep). Tijd voor de proef op de som.

Een wandeling op de op één na drukste route op de op één na drukste dag van de week: De Baaknolroute op een wandelvriendelijke zaterdag.

Uitgangspunt is de Kerkbrink in Groet, met het beeldschone witte kerkje. Wie hier langs de ’Helmplanters’ van kunstenares Hélène Min de duinen ingaat, komt al snel een paaltje tegen met het gele driehoekje van de door Staatsbosbeheer uitgezette route. Wij doen het net even anders, houden het kunstwerk links van ons en lopen langs de duinrand tot de kleinste vijfsprong van ’t land, die bij de Harger Zeeweg.

Hier staat de villa Oase, een recent prachtig gerestaureerd rijksmonument. Kijk eens rustig rond en zie wat een klein land vermag: Op dit hoekje staan zeker vijftien (!) verkeers- en infobordjes. Alleen nog geen geel driehoekje. Die vind je op het voetpad van de Harger Zeeweg.

Al na zo’n honderd meter loont het de moeite even het fietspad over te steken naar die wonderlijke open vlakte in de duinen. Hier werd ooit het zand afgegraven dat werd gebruikt voor het dempen van Amsterdamse grachten. Na de eerste flinke klim - langs meer bunkers dan je zou denken - is plotseling de Noordzee te zien. En de in de duinen verscholen boorlocatie. Wie even naar het strand wil, loopt door tot de strandslag Hargen aan Zee.

De Baaknolroute gaat vóór het parkeerterrein linksaf en verlaat het fietspad bij het officiële routebordje, dat ooit geleverd is met tekst ’Blaaknolwandeling’. Al na de eerste bocht is er dan zicht op kale zandduinen. In een vlaag van moderne natuurontwikkeling zijn hier honderden dennen met wortel en tak uitgeroeid en zo zandduinen gecreëerd zoals ze ooit langs dit hele kustgebied de bewoners in de dorpen het leven zuur maakten, totdat in de 19e eeuw met succes de bosaanplant begon.

De route slingert vervolgens door open duingebied, loof- en dennenbos rond het dagrecreatieterrein waar je ook eens van het pad af mag, om de in augustus prachtig bloeiende hei goed te bekijken.

Na - helaas - een stukje fietspad wacht het altijd verrassende Vogelmeer. De ware kilometervreters kunnen hier deze route vastknopen aan de eerder beschreven 10,5km lange Ganzeveldroute (aflevering 4 op wandeleninnoordholland.nl). Wie ruim twee uur wandelen mooi genoeg vindt en nog wat tijd wil reserveren voor napraten bij bijvoorbeeld restaurant Duingroet in het dorp, loopt na het meer een klein stukje terug over de Nieuweweg en duikt dan rechts het uitgestrekte bosgebied in.

Op het punt waar je bij Groet weer uit het bos komt is er een prachtig uitzicht op de polders en eerlijk gezegd ook op de reactor van Petten.

Hoe het zat met de drukte? We ontmoetten 17 wandelaars, 17 fietsers en 2 honden. En we telden: 12 picknickplaatsen en bankjes.

Peter Hovestad

De Baaknolroute is volgens de folder 8,5 en volgens het bord 9,5 km lang. Dé plek voor meer info over dit gebied is bezoekerscentrum Het Zandspoor in Schoorl. Honden zijn welkom, van 1 maart tot 1 september aangelijnd.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.