Primeur, als Zwarte Piet

Ed Dekker

Primeurs, daar zijn wij journalisten gek op. Daar moeten wij het van hebben. Wij leven van nieuwtjes. De krant moet spannend blijven. In deze sinterklaastijd beleefde ik een heel andere primeur, vorige week in mijn buurdorp. Was ook spannend!

Voor de eerste keer in mijn leven was ik Zwarte Piet. In mijn leven heb ik al vaak geacteerd. Tien jaar speelde ik toneel bij Togido, Tot ons genoegen is dit opgericht. Een kraker was het blijspel ’Een beeld van een man’. Als Napoleon figureerde ik als beeld. Scènes lang een rustige klus. Hoe anders is de rol van Zwarte Piet!

Als hulppiet huppelde ik achter de hoofdpiet (mijn vrouw). De gasten van De Zonnebloem genoten die speciale bingo-ochtend van mijn dribbelpasjes. Een donkere kleur en weelderig haar - een tijd terug! - maken een ander mens van je. Een glas cassis drinken met een rietje, da’s opeens helemaal niet raar.

De zwarte-pietendiscussie? Onzin. Zwarte Piet is niet zwart. Diepdonkerbruin, weet ik nu. Dus stoppen met die rarigheid. Optreden als roetpiet? Nooit! Dan lijken die pietjes opeens veel minder vrolijk.

Prachtig, die verwachtingsvolle gezichtjes van meegekomen Vince (2 jaar) en Lobke (bijna 4). De ouderen van De Zonnebloem bleven gissen wie die Zwarte Piet was. Mooi laten raden!

Deze tijd niet alles willen weten, leerde ik als kind. Geldt natuurlijk nooit voor de krant.

Meer nieuws uit NHD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.