Randstad eindigt in de groene Starnmeer (ca. 12 km)

Foto HDC Media

Foto HDC Media

Foto HDC Media

Foto HDC Media

Foto HDC Media

Foto HDC Media

Foto HDC Media

Foto HDC Media

1 / 4
Ron Amesz

Het is de plek waar de Randstad ophoudt. Na de industrie van de Zaanstreek stap je in de Starnmeer abrupt een groene oase van rust binnen. Een andere wereld, maar toch zo dichtbij. Want aan de horizon gloren de flats en fabrieken aan de Zaan.

Feitelijk kun je de Starnmeer een eiland noemen. Een driehoek van groene polders ingeklemd tussen Noordhollands Kanaal, Knollendammervaart en Markervaart. Genieten van het buitenleven, terwijl de stad geruststellend dichtbij is.

De Starnmeer heeft iets van een vergeten stukje land tussen de Zaanstreek en Alkmaar. Een bus rijdt er bijvoorbeeld niet. Hoe stil zal het hier worden als de A8 wordt doorgetrokken naar de A9 en de N246 als alternatieve route van Zaanstreek naar Alkmaar aan waarde verliest?

Een kleine oase van steen in deze groene leegte is Markenbinnen. Dorpje met kerk en kroeg langs die provinciale weg en daarom een goed beginpunt. Restaurant De Marken draagt daar voor een belangrijk deel aan bij. De ontvangst door Nello Wesseles is allerhartelijkst. En dat terwijl de zaak officieel nog niet open is. Maar wie een beetje geluk heeft kan er voor 13 uur ook terecht voor een kopje koffie.

Nello is niet te beroerd om als een soort VVV voor de Starnmeer te fungeren. Vertelt over Fort Markenbinnen, dat pal naast het dorpje is gelegen. ,,Als je vooraf belt voor een bezichtiging kun je er meestal wel terecht.’’

Het fort, onderdeel van de stelling van Amsterdam, doet tegenwoordig dienst als opleidingscentrum voor bedrijfshulpverlening en brandweer. Als we het dorp uitlopen – je kunt alleen via de N246 Markenbinnen verlaten – richting Alkmaar passeren we direct het fort, dat rechts van de weg in het gras verscholen ligt.

Daarna lopen we door over het fietspad. Aan de overkant van de Markervaart ligt het eiland De Woude, dat verderop alleen met een pontje toegankelijk is. We duiken echter rechtsaf de Middelweg in. En lopen de stilte en de groene einder tegemoet.

Na een paar honderd meter maakt de weg een flauwe bocht en passeren we een soort dijkje Hierachter de echte droogmakerij. Het voormalige Starnmeer (ook wel Stermeer of Sterremeer genoemd in het verleden) werd in 1643 drooggelegd op initiatief van de inwoners van De Rijp, die er een nieuwe bron van inkomsten in zagen. Het bleek een slechte investering te zijn, wat wellicht het stille en sobere karakter van deze droogmakerij (met 580 hectare de twaalfde qua grootte van het land) verklaart.

De Middelweg is een heerlijk landbouweggetje met kronkels, kuilen en slootkanten. Rechts draait het fort met ons mee. Het militair verleden speelt in deze polder, met opvallend veel paardenbedrijven, een belangrijke rol. Dit landschap herbergt ook zogenoemde geniedijkjes, verhogingen in het landschap die ooit ook een functie hadden in de verdediging van ons land en met name Amsterdam.

Wie wat extra wil lopen kan de afslag links (Graftdijkerweg nemen om aan het eind daarvan de dijk rechts naar Spijkerboor te vervolgen) inslaan. Aan het einde van de Middelweg voert de dijkweg links naar datzelfde Spijkerboor (de lange route sluit hier weer aan) en een koffiestop bij Het Heerenhuis.

Wie daar geen zin in of tijd voor heeft gaat direct rechts. Heerlijk met het hoofd in de wind langs de Knollendammervaart hoog boven de graslanden verheven. De enige verstoring in het landschap is de tussen de bomen verscholen naturistenvereniging Zon en Leven. Waar overigens geen naaktrecreant (het seizoen is 1 april begonnen) zich aan ons vertoont. Wel een tuinman, maar die draagt zelfs handschoenen.

We lopen de dijk af tot Oostknollendam, waar we de verleiding het ’zelfbedieningspontje’ te gebruiken voor een kijkje aan de overkant onderdrukken.

Hier schuren we plotseling weer even langs de stedelijke bebouwing om rechtsaf het fietspad langs de N246 weer richting Markenbinnen te nemen. Via het tunneltje lopen we onder de weg door en wacht een laatste verrassing. Hier ontvouwt zich een laatste lieflijk tafereel, een mooi beeld van een dorpje in puur Hollands landschap dat lijkt uitgehouwen in de tijd.

Richard WalravenLengte: circa 12 kilometerBegin en einde: Restaurant De Marken, Dorpsstraat 62, MarkenbinnenBereikbaarheid: auto via A8 en N246 of via A9, N203 en N246. Openbaar vervoer: geen. Horeca: Restaurant De Marken en Het Heerenhuis in Spijkerboor.Honden: Wel kort aanlijnen, want er zijn geen paden voor voetgangers alleen.Handige e-mailadressen: www.restaurantmarkenbinnen.nl, www.fortmarkenbinnen.nl, www.heerenhuis.com.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.