Vijf kamelen en een scheepswrak (>8 km)

De Putten in de vroege ochtend. Foto Bert de JongWat hebben vijf kamelen en een scheepswrak met elkaar gemeen? Het zijn de opmerkelijke hoogte- en dieptepunten van deze prachtige uitwaaiwandeling. Heen over de Hondsbossche zeewering, terug door de Harger- en Pettemerpolder. Wanneer we de auto uitstappen hebben we meteen een goed gevoel. Een strakblauwe hemel, een stevige wind en we kijken op tegen een machtig dijklichaam. Boven op de Hondsbossche Zeewering, die we eigenlijk alleen uit schoolboekjes kennen (iets met een slaper, een waker en een dromer?), waaien alle muizenissen uit het hoofd.

De zee beukt, de wind neemt in kracht toe, het lijkt alsof we de jagende wolken kunnen aanraken. Het uitzicht over de polder is van een weidsheid die je piepklein maakt.

Het lijkt saai die eindeloze geasfalteerde weg langs een woeste zee, maar dat is het toch echt niet. Zeker niet als je je realiseert dat hier al eeuwenlang een felle strijd tussen land en water woedt (St. Elisabethsvloed van 1426). Nog spannender wordt het als je bedenkt dat deze zeewering in 2004 is aangewezen als één van de acht zwakke schakels van de Nederlandse kust. Toch maar wat sneller lopen op deze zwakke schakel met deze sterke wind. Je weet maar nooit wanneer het zover is.

Als we een stuk onderlangs de dijk van strekdam tot strekdam lopen, worden onze blikken getrokken door een vreemd obstakel in de golven. Is het een scheepswrak? Ja! Dat is het. Een oude oorlogsboot (Prins George) vergaan tijden de Eerste Wereldoorlog. Weg met de schoolboekjes. Aanschouwelijk onderwijs is wat we hier krijgen.

We krijgen eigenlijk geen genoeg van het volgen van deze dijk, maar aan alles komt een eind. Ook aan de Hondsbossche Zeewering.

We krijgen trek van al die zeelucht en kiezen nou eens niet voor het strandpaviljoen waar we tegenaan lopen, maar voor een snackbar even verderop naar rechts. Daar brengen ze je patatje op het terras, waar heb je dat nog?

Na de patatpauze verlaten we via een rotonde in wording Camperduin en gaan linksaf. Stukje langs de weg, door de berm naar de Munnikenweg, dwars tussen de weilanden door. Al snel wordt ons pad versperd door een stoere wagen met het waarschuwingsbord: Camels next 12 km. We kijken links en krijg nou wat: daar staan vijf kamelen in het weiland. ,,Zin in een kamelenritje?’’ vraagt de eigenaar van de stoere wagen en, nemen wij aan, van de kamelen. Nou nee, daarvoor zijn wij niet van ver gekomen. Ander keertje misschien.

Verder weer langs akkertjes, brede sloten, uitzicht op een echte molen en windmolens aan de horizon. Honderd procent genieten van een van de laatste binnendijkse zilte gebieden in Nederland. Wanneer we links richting Hondsbossche zeewering kijken zien we vele vogelaars door hun verrekijkers turen. Wij zien de Putten (kleiputten, ontstaan bij het ophogen van de dijk), het vogelparadijs waar zij naar loeren, vanaf de andere kant. Veel mooier en rustiger dan vanaf de autoweg. En steeds weer dat uitzicht op de stoere zeewering.

Ter hoogte van de molen gaan we, uitgezwaaid door gakkende ganzen, naar links (weg verder volgen, langs de Hargervaart en Westerduinweg oversteken terug naar parkeerplek). Daar, in een moerassig gebiedje, observeren we schattige strandlopertjes en wilde eenden. Verderop bij een antieke boerderij zitten zes dikke kippen en een haan. Hier willen we wel wonen. Met alle dagen uitzicht op kamelen. En de Hondsbossche Zeewering.

Marja van Spaandonk

Lengte wandeling: ruim acht kilometer.

Begin/eindpunt: Leiweg (aan de Westerduinweg) tussen Petten en Camperduin. Of vanaf parkeerterrein Camperduin.

Bereikbaarheid: vanaf NS-station Alkmaar met buslijn 151 (halte Leihoek).

Horeca: in Camperduin.

Honden: gedeeltelijk los, in de polder aangelijnd

Kameel: In het natuurgebied achter de Handsbossche Zeewering kan een route per kameel gereden worden. Prijs per half uur: 22,50. Voor meer informatie en opstappunten: www.cameltrek-schoorl.nl.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.