In het spoor van de boomplanters (>11 km)

Bezoekerscentrum Schoorlse Duinen, gezien vanaf 54 meter hoogte. Foto HDC Media/Peter Hovestad

Bezoekerscentrum Schoorlse Duinen, gezien vanaf 54 meter hoogte. Foto HDC Media/Peter Hovestad

Ron Amesz

Natuurlijk, ’t is wel een heel schrale troost. Maar al die ellende met die pyromanen in de duinen van Schoorl en Bergen heeft toch één klein voordeeltje. Iedereen moet zich inmiddels bewust zijn van de uitgestrektheid van dit prachtige bos- en duingebied.

Wandelaars kunnen in deze indrukwekkende natuur jaar na jaar nieuwe routes ontdekken. Voor wie bang is te verdwalen biedt Staatsbosbeheer de helpende hand. Niet alleen met een pracht van een wandelkaart, er is recent ook weer een hele serie wandelingen uitgezet. Op deze pagina kwam eerder dit jaar de Stuifduinenroute voorbij, goed voor een wandeling van ruim 15 kilometer. Vandaag een andere topper, de Boomplantersroute, een wandeling in het spoor van de planters die vooral in de vorige eeuw dit gebied vorm gaven. De wandeling kiest dus meer voor de traditionele waarde van het bosgebied. De route is met een nette lengte van 11km in een middagje goed te doen.

Zoals alle nieuwe routes start en eindigt de boomplanterswandeling bij het recent compleet gerenoveerde bezoekerscentrum. De dorpelingen noemen dit centrum nog altijd ’t Zandspoor, maar Staatsbosbeheer noemt het nu Schoorlse Duinen. Beetje eigenwijs van de boswachterij, maar die heeft de puike bosbrasserie in het bezoekerscentrum ook ’IJgenweis’ gedoopt.

Voor de deur van de brasserie begint de aanloop naar de indrukwekkende trap, die voert naar de top van het hoogste Nederlandse duin, op 54 meter. Hier heb je een prachtig zicht op het bezoekerscentrum en de wijde omgeving, voordat je voor een paar uurtjes het bos induikt.

’t Kan nooit kwaad een wandelkaart mee te nemen, maar de kans is groot dat die onderweg niet één keer nodig is. De boomplanterswandeling is namelijk uitstekend gemarkeerd, met goed zichtbare groene pijltjes.

Die voeren, zeker in het eerste deel van de route, door lekker ouderwets dennenbos. Geen woudreuzen hier. Dichtbij de zee is altijd prachtig te zien hoezeer veel bomen min of meer beschutting lijken te zoeken bij elkaar. Ze reiken weliswaar naar hun eigen plekje in de hemel, maar geen boom heeft er behoefte aan in de hoogte demonstratief afstand te nemen van de rest. Hoogmoed kan hier rekenen op een stevige straf van de zeewind, die ook vrijwel altijd zo mooi in de boomtoppen is te horen. Nee, de meeste bomen houden het hier liever bescheiden.

De eerste honderden meters van de route is ’t voor wandelaars misschien even schrikken. Je ploetert hier, zeker in een droge periode, door mul zand, alsof je al op het strand bent. Wees niet bevreesd, de boomplantersroute brengt zijn wandelaars uiteindelijk vooral op de lekkerste paden die Staatsbosbeheer in deze tot vijf kilometer brede duinen te bieden heeft. Soms wacht een oud schelpenpad, soms is het een vrij vers pad vol houtsnippers, maar ’t mooist blijven de in de loop van vele jaren door dennennaalden gevormde paden, diep in het bos. Dit is de verende bosgrond waar ook hardlopers (en hun fysiotherapeuten) zo verzot op zijn.

De wandelroute blijft zo al met al redelijk in de buurt van belangrijke fietspaden van deze duinen - zoals Julianalaan en de Blijdensteinweg - maar weet ze desondanks aardig te vermijden. Zelfs op topdagen geven grote delen van de boomplanterswandeling de illusie min of meer alleen op avontuur te zijn.

Is ’t misschien weer zo’n heerlijke lentedag, die schreeuwt om een uurtje op het terras? De boomplantersroute komt er niet precies langs, maar wie een beetje oplet hoeft tijdens de wandeling bospaviljoen de Berenkuil niet te missen. De route kruist eerst fietspad de Nieuweweg en een minuut of vijf later een nog breder fietspad, de Schoorlse Zeeweg. Kijk naar links en je ziet de Berenkuil al liggen.

Even voor en onmiddellijk na het uitstapje naar de Berenkuil biedt de boomplanterswandeling zicht op enkele mooie heidevelden. Velden, waarop ook enkele oude, solitaire naaldbomen mooi staan te wezen. In de Schoorlse duinen zijn meer grote heidevelden. Maar daarvoor heeft Staatsbosbeheer natuurlijk een aparte wandeling uitgezet. Die heideroute doen we later dit jaar, ergens in augustus, als al die heide in bloei staat.

PETER HOVESTADLengte: ruim 11 kilometerBegin en einde: bezoekerscentrum Schoorlse Duinen, Oorsprongweg 1, Schoorl.Horeca: bosbrasserie IJgenweis (in bezoekerscentrum) en bospaviljoen de Berenkuil.Honden: In voorjaar en zomer alleen aangelijnd.Meer info op internet: www.staatsbosbeheer.nl

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.