Birgit Witte: ’Best wel overdonderd’

Weissensee

Haar overwinning mag gerust een sensatie worden genoemd worden. Birgit Witte had in haar loopbaan nog nooit een wedstrijd op het hoogste niveau gewonnen. Tot de schaatsster van STG Zaanstreek woensdag als eerste over de finishlijn gleed van de Alternatieve Elfstedentocht. Na de slopende rit op de Weissensee hield de 33-jarige marathonschaatsster in de sprint de concurrentie achter zich.

Na afloop was Witte euforisch, maar zeker niet ’met stomheid geslagen’. ,,Vorig jaar zat ik al in de kopgroep van vier en belandde ik als enige naast het podium’’, kijkt de inmiddels in Duivendrecht wonende Witte vanuit Oostenrijk terug op de wedstrijd. ,,Ik wist dus wel dat ik in staat was om op een tweehonderd kilometer lange wedstrijd voorin te eindigen. Bovendien voelde ik me de hele winter al sterk. Voor mij was de allergrootste verrassing dat ik ’m win in de eindsprint. Ik ben van nature niet de beste sprinter. Sprinten na tweehonderd kilometer onder zware omstandigheden is natuurlijk wel wat anders dan na kortere wedstrijden op kunstijs. De gedachte dat ik zou kunnen winnen was niet nieuw, wel dat het op deze manier zou gaan.’’

Ondanks die nuchtere woorden geeft Witte toe dat ze naast blijdschap na haar bijzondere overwinning ook opluchting voelt. De vraag of ze überhaupt nog eens een wedstrijd zou winnen spookte namelijk de afgelopen tijd steeds vaker door haar hoofd. ,,Dat heb ik me wel een paar keer afgevraagd. Je kunt zeker stellen dat ik een laatbloeier ben, want twee jaar geleden stond ik in Biddinghuizen voor het eerst op het podium. Dat was heel mooi en gaaf, maar dan weet je ook: er zit meer in. Elk jaar voelde ik me vervolgens sterker worden en dan blijf je er in geloven.’’

Het besef dat ze tot grote daden in staat is, kwam overigens niet in de Flevopolder, maar op de plek waar het succes uiteindelijk ook kwam. ,,Dat was een paar jaar geleden hier op de Weissensee. Het was destijds een heel zware wedstrijd die vanwege de zware sneeuwval werd ingekort, waarin ik heel lang in mijn eentje reed en uiteindelijk zevende werd. Dan weet je dat het er echt wel in zit, maar dat het er alleen nog even uit moet komen.’’

Dat gebeurde woensdag dus. De schaatsster van team Cenned liet tweevoudig winnares Daniëlle Lissenberg-Bekkering en ploeggenoot Aggie Walsma nipt achter zich, en kroonde zich daarmee tot de beste van een kopgroep vol prominenten.,,Met nog een kleine twee kilometer te gaan vond ik een goede positie. Ik lag op de derde plek in het treintje, toen we op zevenhonderd meter voor de finish werden gepasseerd door een ander treintje. Daar kon ik instappen achter mijn oud-ploeggenootje Daniëlle Lissenberg. In de laatste tweehonderd meter viel het een beetje stil, waarop ik besloot aan te zetten. Ik kwam ernaast, ging er zelfs voorbij en toen was daar opeens de finish.’’

,,De ontlading was ontzettend groot’’, kijkt de voormalig Zaandamse enthousiast terug. ,,Ik vloog meteen mijn ploegleidster Alida Pasveer in de armen. Het was een geweldige dag voor het hele team, want Aggie werd dus derde en twee anderen tiende en veertiende. Alida was dolblij en trots. We hebben met zijn allen na afloop uiteraard een heel groot feest gevierd. Je traint er ontzettend hard voor, je weet ergens wel dat je het kan. Het lucht erg op als het er dan eindelijk uit komt. Ik ben best wel overdonderd door deze overwinning.’’

De Alternatieve Elfstedentocht was de eerste van vier belangrijke wedstrijden op natuurijs. Zaterdag volgt de Aart Koopmans Memorial op de Weissensee en in februari staan twee marathons in Zweden op het programma.

Het succes uit de eerste en meest aansprekende race hoopt Witte daar een vervolg te geven. ,,Deze mooie eerste overwinning geeft mij vleugels. De tweehonderd kilometer hakt er natuurlijk in, maar ik ben wel iemand die snel herstelt. Het zou zomaar kunnen dat ik iets beter van de Elfstedentocht herstel dan een aantal concurrenten, en dat ik dus ook zaterdag kans maak.’’

Meer nieuws uit Zaanstreek

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons