Ideale tippel voorbij de Zaanse Schans

De redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. In de wandelrubriek Buitenom beschrijven zij hun favoriete routes. Dit is aflevering 54. Een beetje natuurliefhebber gaat niet wandelen bij de Zaanse Schans. Dat is toeristengebied. Het nabij gelegen Schanszichtpad is voor ongeoefende wandelaars die cultuurhistorie niet versmaden een ideale tippel. Volop beschermd veenweidegebied, een hele serie molens en nog geen drie kilometer lang.

Vanaf de Zaanse Schans kijk je aan de ene kant over de Zaan, aan de andere kant over de Kalverpolder. Kleine landjes met hoog opgeschoten riet, omringd door heel veel water. Sinds jaar en dag is het een paradijs voor vogels en planten. Vroeger graasden er koeien en schapen, maar die zijn samen met de boerenbedrijven verdwenen. Wandelaars zag je er nooit. Wel eens een bootje. En schaatsers, als er ijs lag.

De Kalverpolder met zijn bijzondere vogelsoorten en vegetatie is Europees beschermd gebied en wordt beheerd en onderhouden. De polder was ontoegankelijk want er waren geen paden en bruggen. Eind 2006 werd het Schanszichtpad geopend.

De route voert door de polder en terug langs de Zaanse Schans. In het Zaans Museum ligt een foldertje met plattegrond, maar de weg wijst zich vanzelf. Het pad begint achter het museum.

Honden mogen niet mee, staat op het infobord. We lopen langs de waterrand over drassig gras. Een troep ganzen op een landje verderop maakt kabaal. Al snel zijn we bij een hoge, lange brug van ruw hout. Zo smal dat we veroordeeld zijn tot de ganzenpas. Het volgende landje veert bij iedere stap. Alsof je over een met modder bedekt bed loopt. Aan weerszijden van het pad groeit riet. Nu is het ultrakort, maar het kan manshoog worden. Toen we in de herfst hier liepen waanden we ons in de jungle. Door de kale oevers is goed te zien hoe weinig niveauverschil er is tussen land en water. De volgende brug is langer, maar even smal. Dat ruwe hout is link.

Laat je hand niet over de leuning glijden, want je hebt zo een splinter in je duim. Leuk, die hoge bruggetjes. Bovenop heb je overzicht. Kun je zien wat er groeit en bloeit en vliegt en fladdert. In januari is dat bitter weinig. We zien molens, fabrieken en huizen en een polder met water en landjes met kale struiken en wuivende rietpluimen. De reiger, die in de herfst zijn uitgespreide vleugels liet drogen in de zon, is er niet. En van de roofvogels die toen in de lucht hingen, geen spoor. Alleen de meeuwen zijn gebleven.

Er is bijna net zoveel brug als pad in dit moerasachtige gebied dat van half maart tot half juni niet toegankelijk is. Dan broeden er talloze bedreigde vogelsoorten als grutto, tureluur en rietzanger.

Bijna aan het eind van het pad ligt een ondiepe plas die in het voorjaar een soort Zandvoort is voor vogels. Op mooie dagen kun je er grutto’s, kluten en roerdompen vrolijk door elkaar zien krioelen. Nu is het er doodstil. Het laatste stukje pad is een modderpoel. Via loopplanken komen we op de ringdijk. Weer vaste grond. Onderweg zien we schapen, een paar nijlganzen, een slaperige haan en drie zwarte kippen in een boom. Die bijzondere vogels komen nog wel.

Saskia Nassenstein

De wandeling Schanszichtpad/Zaanse Schans is 2,5 kilometer. Parkeren bij de Zaanse Schans, naast het Zaans Museum. Info en route bij het Zaans Museum of www.zaansmuseum.nl.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.