Groot arsenaal niet-conventionele wapens

Fokke Zaagsma

In de wereld is een groot arsenaal aan niet-conventionele wapens die in handen van terroristische groeperingen grote schade aan personen en infrastructuren kunnen toebrengen.

De meeste wapens zijn in het bezit van staten, maar een deel bevindt zich in een schimmige wereld waar de hoogste bieder de dienst uitmaakt. Ook zijn er landen die uit winstbejag of uit politieke overtuiging niet-conventionele wapens aan derden verkopen. Andere middelen zijn vrij gemakkelijk te maken met grondstoffen verkrijgbaar op de vrije markt. IS, en andere bewegingen, beschikken over voldoende geld om die wapens te verwerven of te produceren. Een overzicht van niet-conventionele wapensystemen en de methodiek om die op te sporen:

Chemische wapens:

Sarin, mosterdgas, chloorgas, fosgeengas en enkele honderden andere gassen. De meeste gassen zijn goedkoop te produceren in kleine laboratoria met behulp van grondstoffen die vrij verkrijgbaar zijn. De effectiviteit loopt sterk uiteen: sarin vervliegt snel en is het best geschikt voor gesloten ruimten. Mosterdgas en chloorgas blijven stabiel en kunnen zodoende ook in open ruimten, zoals bij bombardementen, worden ingezet.

Opsporing van chemische wapens is gecompliceerd. De Verenigde Staten en sommige andere landen beschikken over detectieapparatuur voor deze wapensystemen. De smokkel van de gassen is niet zonder risico; noch voor de terroristen, noch opsporingsambtenaren.

Biologische wapens:

Miltvuur, zwarte pest, ebola en andere (besmettelijke) ziekten. Een onderscheid kan worden gemaakt tussen biologische wapens die in de natuur aanwezig zijn en virussen die kunstmatig worden geproduceerd. De effectiviteit hangt af van de mate van overdraagbaarheid en dodelijkheid. Terroristen kunnen zichzelf besmetten en zo biologische wapens overbrengen. Ook indirecte besmetting is mogelijk; virussen kunnen via de lucht, water of een andere manier worden verspreid.

Opsporing van biologische wapens is gecompliceerd. Controle op besmette mensen, zoals destijds bij SARS en ebola, is goed mogelijk. Dragers van de virussen kunnen ziektesymptomen vertonen, zoals koorts of andere te detecteren kenmerken. De invoer van (grote) hoeveelheden kan via de normale kanalen, maar de afbraak van de biologische wapens geschiedt snel, zeker als die niet onder ideale omstandigheden worden vervoerd.

Nucleaire wapens:

Kleine hoeveelheden nucleair materiaal kunnen worden ingezet met grote schade als gevolg. Ook niet-verrijkt materiaal kan, via bijvoorbeeld een ’dirty bomb’, een groot aantal mensen of gebieden (dodelijk) besmetten. Door de hoge halfwaardetijd zijn die gebieden voor langere tijden niet te gebruiken. Ook andere radioactieve stoffen, zoals polonium, zijn inzetbaar.

Van verrijkt materiaal kan een nucleair wapen worden gemaakt, maar dat vereist een hoge graad van deskundigheid. Een andere mogelijkheid is een wapen kopen. In voormalige sovjetstaten zijn enkele malen hoeveelheden verrijkt uranium in beslag genomen.

Opsporing kan, en gebeurt, met behulp van detectieapparatuur.

Cyberterrorisme:

Terroristen kunnen via het internet onderdelen van de infrastructuur saboteren. Denkbaar zijn kerncentrales, chemische bedrijven of defensie-instellingen. Ook het ontregelen van betalingssystemen, drinkwater- of energievoorzieningen kan grote gevolgen hebben.

Goede hard- en software kunnen ’hackers’ buiten de deur houden.

Andere methoden:

Vergiftiging van drinkwater, voedselproducten, consumentendrugs, wat ook maar denkbaar is. Het Pentagon heeft filmregisseurs ingeschakeld om hun fantasie te gebruiken - om zodoende meer methoden boven tafel te krijgen.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.