Een rustgevend levend schilderijtje

Redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. Dit is aflevering 25. Noem het een hartig tussendoortje. Een korte close encounter met de ongerepte kust. Voor wie een uurtje wil uitwaaien, zich even nietig wil voelen in een ruig natuurgebied. Wandelen tot het moment dat je, als je achterom kijkt, alleen in de verte de trotse vuurtoren ziet. Nou ja, als je die lelijke hoogbouw ernaast even vergeet. En met de aanschaf van je toegangskaartje steun je de natuur ook nog.

De Wimmenummerduinen maken deel uit van het 7.200 hectare tellende Noordhollands Natuurreservaat. Tot 1992 particulier bezit, nu waterwingebied van PWN.

Egmond aan Zee moet het niet hebben van de bebouwing, maar de natuur is adembenemend mooi. Wie het dorp inrijdt vanaf Alkmaar en vlak voor het centrum de bocht naar rechts richting boulevard neemt, belandt op de Wiardi Beckmanlaan. Voorbij gasterij Het Lob is een parkeerterreintje, de Zwartendijk. Wie het pad op loopt, komt langs de slagboom. Voor 1,20 euro mag je doorlopen (de eerste driehonderd meter gratis). Na contante betaling laat de kaartautomaat een behoorlijk luidruchtige boer. Wie direct het eerste (doodlopende) zandpad rechts neemt, krijgt de kans om een blik te werpen op de glazen achterpui van het oude gemeentehuis. Dat wordt momenteel verbouwd tot een luxe appartementencomplex-met-adembenemend uitzicht.

De echte wandeling begint pas bij het tweede pad rechts, richting Starrevlak. Vanaf dan de groen-witte paaltjes langs het ’voetspoor’ volgen. Dat spoor leidt langs volkstuintjes vol artistiek aangeklede vogelverschrikkers, woeste duingebieden en indrukwekkende vergezichten. Delen van de duinen tonen nog het zeedorpenlandschap met ’landjes’ die in gebruik zijn als volkstuin. Met de daling van het grondwater, een gevolg van de waterwinning in de duinen, werden de landjes steeds dieper uitgegraven. Er worden aardappels, courgettes, prei, bier en komkommer gekweekt en op stellages te koop aangeboden.

Onze wandeling leverde ook nog een toegift op. Een imponerende lichtshow met donderslagen als surroundeffecten.

Halverwege de route ligt de nieuwe drinkpoel die is gemaakt voor de Schotse Hooglanders en de Exmoor pony’s. Die lopen sinds maart de uitgedunde populatie duinkonijnen bij te staan met het kort houden van de vegetatie. Bij de poel is een robuuste observatiehut gebouwd (blijvend souvenir van een teambuildingbijeenkomst), die bij regen tevens dienst doet als schuilplaats.

Voorzichtigheid is geboden bij spontane ontmoetingen met Schotse Hooglanders. Vooral de kalfjes (gevaarlijk hoge aaibaarheidsfactor) dienen met rust gelaten te worden, hoe groot de verleiding ook is. Moeder is in de buurt, heeft lange hoorns en een kort lontje. Hou er rekening mee dat de boswachter van PWN er regelmatig surveilleert. Maar dat kan ook in je voordeel werken, want ze weten veel van het gebied en onze ervaring met boswachter Marianne Snabilie is, dat ze ook nog de tijd nemen voor een praatje.

Eigenlijk is de groenwitte route een grote omtrekkende beweging door een levend schilderijtje.

Gerard van Engelen

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.