Column: De parkeermeter

YPE MINKEMA© JJFOTO

Ype Minkema

Bij de parkeermeter in Alkmaar staat een oudere heer. De bril is maximaal tien centimeter verwijderd van de gleuf van de parkeermeter waar hij zojuist zijn creditcard in zag verdwijnen. Zo ver was hij op eigen kracht nog gekomen in deze voortrazende maatschappij. En dat op zijn leeftijd.

Tweede heer, van ongeveer dezelfde leeftijd - in ieder geval uit dezelfde generatie, staat even verderop ietwat ongemakkelijk van het ene naar het andere been te huppen. Hij moet kennelijk dringend een boodschap doen, letterlijk danwel figuurlijk. Het zomerjasje zit flink in de kreukels, maar het haar zit nog onberispelijk.

Oudere heer nummer een zet brillenglas bijkans tegen de gleuf en probeert het betaalplastic er weer uit te peuteren. Juist op dat moment stapt jongere dame langs en ziet het ouderenstuntwerk met lede ogen aan. Ze gaat naast oudere heer staan en vraagt: ’Kan ik misschien iets voor u doen?’

Of ze iets voor oudere heer kan doen? Geen lacherig leedvermaak over zo veel gestuntel, of zo’n meewarig schuddend hoofd dat zegt: ouwe man, ga toch achter je begonia’s? Maar, een helpende hand? Een stukje maatschappelijke betrokkenheid?

Oudere heren schuifelen luttele tellen later blijmoedig de stad in.

Meer nieuws uit Alkmaar

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.