Voel de kietelwind tussen dijk en duin

De redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. In de wandelrubriek Buitenom beschrijven zij hun favoriete routes. Dit is aflevering 87. Vroeger woonde ik aan de Helderse dijk. Dit tot vreugde van mijn hond: de weg oversteken en ze kon los. Met een vaartje de dijk op en over. Om dan aan de andere kant tot haar enkeltjes ladylike te pootjebaden. De hond is er niet meer, de dijk nog wel. Tijd voor een hernieuwde kennismaking.

De start van deze gecombineerde wandeling van dijk en duin is bij restauranthotel Lands End in Den Helder. Engeland heeft in het zuidwesten ook een Land’s End, en de vergelijking laat zich gemakkelijk raden. Ook hier het gevoel aan het einde van de wereld te staan. Met dien verstande dat er in Cornwall een complete kermis bij gebouwd is. In Den Helder is alleen de zee te horen en voldoet uitzicht op het Marsdiep en Texel.

Om bij het parkeerterrein – gratis parkeren – te komen, moet je de borden van de Texelse boot volgen, richting promenade. Via een stenen trap kom je bovenop de dijk. En dan is het genieten. Want: geen last van auto’s of fietsers. Aan de rechterzijde de zee en links Den Helder, waarvan de aanblik met iedere stap verandert. Eerst oogt het wat streng, met de rij auto’s voor de ’Dokter Wagemakers’ en het grijze Marinemuseum. Maar al snel zijn daar de rode daken van Oud Den Helder. Vuurtoren de Lange Jaap is een baken aan de horizon. Hier ligt Huisduinen!

Op de dijk tref je alleen gelijkgestemden, al dan niet in gezelschap van een viervoeter (honden kunnen op de dijk loslopen, de Grafelijkheidsduinen zijn een staatsnatuurmonument, daar is aanlijnen verplicht).

Fanatiekelingen in sportieve broeken gebruiken de trappen om het klimmen te oefenen.

Wolkje

Op deze wandeldag is het weer schitterend. Een blauwe hemel met hier en daar een wolkje. Met een kietelende wind in het gezicht. Gelijk zit hier het gevaar in, want je hebt zo een verbrande neus.

Bij Huisduinen, bij Nogal Wiedus, gaat de wandeling over in het duingebied. Door de (Grafelijkheids)duinen kronkelen fiets- en wandel paden. Hier is het een kwestie van logica als je moet kiezen tussen verschillende routes. Houdt het water aan de rechterhand en je loopt vanzelf in zuidelijke richting. Hier en daar wijzen de bekende ’ANWB-paddestoelen’ de juiste weg.

Hier en daar is het even oppassen geblazen. Als wandelaar over de brede fietspaden kan nog wel, maar sommige fietsers (mountainbikers!) vinden het leuk om over de smalle wandelpaden te klimmen. En dan moet je even een stapje opzij doen. Tot aan je knieën in de brandnetels.

Eerlijk is eerlijk. Hier toont Den Helder zich op zijn zachtst. Met wuivende begroeiing en lieve bloempjes. Maar vergis je niet. Want ook hier toont de natuur haar janusgezicht in de vorm van een biddende roofvogel.

Het slimste is het om bij De Zandloper in Julianadorp de strandopgang te nemen en dan de Van Foreestweg in te slaan. Voor winkelcentrum De Riepel is een bushalte te vinden met een verbinding naar station Den Helder.

Lydia Jasper

De wandeling heeft een lengte van 14 kilometer. Ongeveer drie uur wandelen, deels onverhard en over schelpenpaden.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.