Naar de brug en terug

Ron Amesz

Van z'n huis in Oudorp naar de Huygenbrug bij de stadsgrens met Heerhugowaard en terug: Freek van der Heijden legt die drieënhalve kilometer dagelijks af. ,,Morgen ben ik hier weer'', zegt Freek opgetogen. Hij lacht breed. Een rij witte tanden steekt af bij het gebruinde gelaat.

Vlot gaat het niet, Freeks dagelijkse wandeling. Maar dat is logisch al je een lijf als dat van Freek hebt, dat aan de rechterkant na een herseninfarct vrijwel is uitgeschakeld.

Fietsers en wandelaars passeren Freek op de Schermerdijk. Er wordt gegroet en geroepen. 'Alles goed?' 'Ja, alles goed!' Iedereen in de buurt kent Freek, de man die elke dag van de 'kippenbrug' naar de Huygenbrug loopt met een slepend rechterbeen.

Vier jaar geleden zette de herseninfarct Freeks leven op de kop. ,,Ik ging voor iets onschuldigs naar het ziekenhuis. Gebroken pols. Ik kreeg een infectie. Dus duurde het wat langer. Net toen ik eindelijk dan toch naar huis zou gaan gebeurde het. In het ziekenhuis nog. Dus ik kon gelijk blijven.''

Vier maanden revalideerde Freek bij Heliomare, maar goed kwam het niet meer. De klap was niet alleen fysiek zwaar, zegt Freek. ,,Je hebt een flinke tijd nodig om alles in je hoofd weer óp orde te krijgen. Ik was altijd een doenig mannetje. Altijd bezig. Ineens lig je als een dood vogeltje in je bed. Je oude leven is voorbij. Dat je heel veel niet meer kunt, dat veroorzaakt een gevoel dat niet te beschrijven is. Iemand die het niet zelf heeft meegemaakt, kan zich er geen voorstelling van maken.''

,,Toen ik net thuis was, durfde ik niet eens meer de deur uit. Maar ik wilde ook niet verpieteren. Niet vastroesten. Dus heb ik mezelf gedwongen er op uit te gaan. Elke dag een stukje verder lopen. Naar het dijkje, waar je geen last van hobbels hebt. Steeds wat paaltjes verder. Net zo lang tot ik naar de brug kon en terug. Het is een heel gevecht geweest. Had ik dat niet gedaan, dan had ik nu waarschijnlijk in een rolstoel gezeten.''

Zo'n anderhalf uur is Freek dagelijks op pad. Freek is vrolijk en trots op wat hij heeft bereikt. ,,Weet je, soms denk ik wel eens: het had nog erger gekund. Dat ik niet meer had kunnen praten bijvoorbeeld. Dát was nog erger geweest.''

Rob Bakker

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.