IJswateruitdaging

Marije de Leeuw

Dat is de schaduwzijde van een tijdsgewricht dat wordt beheerst door de social media; de enkele keer dat er nog echt bij je wordt aangebeld, is het altijd een colporteur of een collectant. Een mevrouw met een bus voor ALS, dit keer. ,,Heeft u nog wat over voor'' ,,Een ogenblikje'', onderbreek ik haar, loop naar de keuken om een emmer water te vullen, wat ijsklontjes erbij en maar weer naar de voordeur om de 'ice bucket challenge' te ondergaan.

,,Alstublieft.'' De mevrouw druipt af. En ik ook. Ligt er nog ergens een dweiltje?

De indrukwekkende campagne met patiënten die leden aan amyotrofe laterale sclerose - 'Als u dit leest, ben ik inmiddels overleden' - was kennelijk niet aansprekend genoeg. Of te serieus. Te confronterend, wellicht.

De rage waarin beroemdheden van allerlei allooi voorop gaan in de uitdaging om zich met ijswater te overgieten, zet voorlopig in publicitair opzicht meer zoden aan de dijk. Zelfs Knevel en Van den Brink - van wie ik tot nog toe elke uitzending van dit seizoen als een koude douche heb ervaren - gingen mee in de strijd. De ice bucket challenge is een hit op internet.

Net als hiervoor planking en whaling, ja.

Begrijp me goed, het is al erg genoeg dat we moeten schooien om geld binnen te halen voor onderzoek naar levensbedreigende ziektes. Als de farmaceutische industrie er geen brood in ziet omdat de doelgroep van patiënten te klein is, ben je overgeleverd aan idealisten of liefdadigheid.

Je kunt je snor laten staan of je schaamhaar laten hangen om bepaalde vormen van kanker te bestrijden. Je kunt drie keer de Mont Ventoux op fietsen, of zes keer Alpe d'Huzes, heel Nederland doorkruisen met de Cycle for Hope, een dagje meetrappen in de Ride for the Roses, allemaal om de meest uiteenlopende aandoeningen te bestrijden. Een 'gewoon' stukje fietsen is er niet meer bij.

Toen mijn rentenierende vriend en ik in mei van dit jaar van mijn huis in Nederland naar zijn huis in Spanje reden, was steeds de eerste vraag voor ons: 'Waar is het voor?' Nou, gewoon voor de lol. Toen zelfs ons dat wat oppervlakkig in de oren klonk en we na vier weken in 28 verschillende hotels vaak niet meer wisten waar we waren, laat staan wat ons kamernummer was, hebben we daar maar 'Voor Alzheimer' van gemaakt.

Jazeker, het bestaat: 2bike4alzheimer.

Tussen alle (wannabe) celibrities die zich de afgelopen weken voor het ijdele oog van de camera een ijswaterdouche gaven, viel me de actie van acteur Charlie Sheen op. Hij gooide geen koud water over zich heen, maar de inhoud van een emmer met 10.000 dollar.

Gewoon overmaken op het bankrekeningnummer van de stichting ALS mag natuurlijk ook.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.