Tussen bloemen, kruiden en groenten

Marja van Spaandonk
Santpoort-Zuid

Tuurlijk woont ze fijn midden in centrum van Haarlem. Twee trappen op, een mooie woonruimte en een gezellig balkonnetje. Maar haar droom was toch om zo vanuit je huis de tuin in te kunnen stappen.

Die droom is uitgekomen. Ze moet er weliswaar eerst een kwartiertje voor fietsen, want haar tuin ligt aan het Schotetkerkpad in Santpoort-Zuid. ,,Als ik dan in het tuinhuisje zit en de deur open doe, sta ik toch in de tuin. Daar word ik heel erg gelukkig van.’’

Veertien jaar geleden besloot Marni om samen met haar vriendin Renie Limonard een volkstuin te zoeken. ,,Ik ging alle volkstuincomplexen in de buurt af, maar niets sprak mij aan. Een ballotagecommissie, regels tot hoe hoog en wanneer je moet snoeien enzovoorts. Dat vind ik klein denken, daar hou ik niet van.’’

De toen 58-jarige Marni kwam graag bij een collega, die een tuin had aan het Schotetkerkpad. ,,Lekker tussen de weilanden. Vrijheid blijheid daar. Toen er een tuin van 200 m2 vrij kwam, stapten Renie en ik er in.’’

Tuinhuisje

Eigenlijk wist Marni niet waar ze aan begon. Geen verstand van tuinieren en hoe richt je in hemelsnaam een moestuin in? ,,We hebben er eerst een tuinhuisje op laten zetten en toen zijn we onkruid gaan plukken. Het heeft jaren geduurd voor het was zoals het nu is: een getemde wildernis.’’

Ze wilden een gemengde tuin met groente, fruit, kruiden en bloemen. ,,Ik ben lijnen gaan trekken en paadjes van boomschors gaan maken. Zo ontstonden er vakken en daar plantten we groente, kruiden, fruitbomen en bloemen door elkaar.’’

Veel zitjes

Waar ook ruimte voor moest komen zijn zitjes. Op het plaatsje bij het huisje, in het prieeltje tussen de rozen, op het grasveldje en daar waar je uitkijkt op de sloot en het grasland van de boer. Dat laatste zitje is in de tweede tuin van Marni en Renie. ,,Vijf jaar gelden kwam de tuin van onze buren vrij. We waren er snel bij om die tuin bij de onze te trekken.’’

Alweer een project dus, waar de vrouwen van het begin af aan konden beginnen. ,,Iets nieuws opzetten is erg leuk. Als de tuin van mijn andere buren vrij komt, zou ik die er ook wel bij willen hebben, maar daar denkt Renie anders over ben ik bang.’’

Drive

Het is duidelijk wie de grootste drive voor tuinieren heeft. Sinds haar pensionering is Marni er vrijwel elke dag te vinden. ,,Vooral in het voorjaar en in de herfst is het aanpoten hier. We komen hier ook graag in de winter. Dan zitten we in het tuinhuisje te kijken naar de roodborstjes. Petroleumkacheltje aan, een glaasje Jägermeister en een potje kaarten.’’

Inmiddels weet Marni hoe ze de tuin moet onderhouden. ,,Ik weet vooral beter wat ik niet wil, want ik probeer het mezelf wel wat makkelijker te maken. Er komt een moment dat ik niet meer zoveel zal kunnen doen. Dan nog blijf ik zitten waar ik zit, al is het midden in een woestenij, mij krijgen ze hier nooit meer weg.’’

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.