Kapitein

Arie Bergwerff

Temidden van alle knoeperds van windjammers, brikken en barken bij Sail dobberde er ook prachtig klein spul rond in de Amsterdamse wateren. Varend erfgoed noemen ze deze juweeltjes. Ze zijn veelal om door een ringetje te halen, al die hoogbejaarde vrachtscheepjes, schuiten en sleepbootjes.

Mooi om te zien hoe de eigenaren glimmend van trots rondvaren met hun schuitjes. Onder de stoere kapiteinspet huist vaak een jongetje. Die op elk moment van de dag bereid is om liefdevol te vertellen over de onmiskenbare kwaliteiten van zijn scheepje.

Mannen worden weer jongetjes als ze in een vettig ketelpak hun schuitje nauwgezet opnieuw in de verf zetten. Hun ogen glimmen als ze urenlang onder hun oude Saab liggen te sleutelen. Er speelt een lach om hun mond, als ze hun elektrische treintjes secuur over de tot CS Utrecht omgebouwde zolderkamer sturen.

En terwijl de kapitein tijdens Sail zijn schuit rondstuurt, zit zijn wettige echtgenote in de kajuit aan de koffie. Ze weet dat hij straks vol liefde met een poetsdoek een patrijspoort gaat opwrijven. En ze denkt aan vroeger, toen al die liefde ook nog wel eens haar kant uit kwam.

Ach vrouwen, laat dit een schrale troost zijn: als het jongetje in uw man dood is, ligt hij als een aangespoelde bultrug breeduit op de bank voor de tv. En dat is ook niet leuk.

Meer nieuws uit Alkmaar

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.