Eén bolletje Haarlems Goud (ca 5 km)

Ciao e bye roepen de twee geblondeerde Italiaanse meisjes en lopen op hoge hakken richting binnenstad. Ze spreken alleen hun moerstaal en misschien twaalf woorden Engels mét zwaar accent. Ze vinden Haarlem bella, zoveel wordt me duidelijk. In het kader van het thema ’Italië’ ben ik op zoek naar Italiaanse elementen in Haarlem. Ik doe dat aan de hand van de wandelroute die Haarlem Promotie in 2005 uitstippelde in het kader van de Michelangelo-tentoonstelling in Teylers Museum. Maar ja, maak je ruim drie jaar na dato dat winkelrondje, dan blijken veel vermelde zaken te zijn verdwenen.

De folder bij de wandeling moet doen geloven dat Haarlem barst van de Italiaanse invloeden. De route voert langs winkels waarin Italiaans getinte producten worden verkocht. De wandeling begint op het Stationsplein, bij het verdwenen VVV-kantoor, dat sinds kort is verkast naar het Verwulft. De eerste winkel bestaat niet meer: Klassika Z in de Kruisstraat. De naam prijkt nog wel op de pui maar de cd-zaak is verdwenen en het pand staat al maanden te huur. Eigenaar Hans van Zwol (daar komt die Z in de winkelnaam vandaan) heeft er eind vorig jaar de brui aan gegeven. Even verderop zit nog steeds Victor’s Espressobar, waar espresso, luno machiatto en cappuccino verkrijgbaar zijn.

Vervolgens loopt de route via de Zijlstraat langs de Jacobijnestraat, de Gedempte Oude Gracht en de Gierstraat. Ook de Grote Houtstraat, de Schagchelstraat en de Warmoesstraat worden aangedaan, evenals de Oude Groenmarkt en de Bakenessergracht. Er zitten tal van winkels op de route waar kleding en tassen van Italiaanse topmerken worden verkocht. Bij het Prinsenhof staat een bouwwerk waarin klassieke zuilen en kapitelen zijn verwerkt. Ontwerper Jacob van Campen heeft deze leren kennen uit ’Italiaanse architectuurboeken’, staat in het routefoldertje te lezen. Zo is er in elke winkel op de route wel iets te vinden wat met enige fantasie Italiano is te noemen.

Liefhebbers van de Italiaanse keuken komen in Haarlem ruimschoots aan hun trekken. Weliswaar is Oil & Vinegar (Barteljorisstraat) in 2007 ten onder gegaan, maar Marian Visser heeft onder de naam Olea Food For Friends de zaak min of meer voortgezet en het assortiment uitgebreid met onder meer Engelse producten. In Ristorante Napoli (Houtplein) wordt al sedert 1967 de Italiaanse keuken in ere gehouden, nog steeds onder leiding van het echtpaar Cannavacciuolo.

Eerder op de route sta ik in de Zijlstraat voor het pand waarin delicatessenzaak I Sapori zat. Op het raam prijkt een sticker van de Cliniclowns: ,,Vergeet vandaag niet te lachen.’’

IJssalon Garrone (Grote Houtstraat) is al jaren een vaste stek voor ijsliefhebbers. Hoe vaak ben ik niet naar de Grote Houtstraat gefietst voor een ijsje? Ik kies voor een bolletje Haarlems Goud. Volgens de vriendelijke jongen achter de counter een melange van roomijs en gouden karamel. Ouderwets smullen.

Art Yard Kunstleasing zit niet meer in de Gierstraat, maar bestaat als e-galerie alleen nog op internet. Ook damesmode zaak Valetta is uit de Gierstraat verdwenen. Bij Brandmeester’s in de Schagchelstraat kijk ik naar de mooiste espressomachines, die duizenden euro’s kosten. Een pakje ’lente espresso’ kan ik al voor 4,95 meenemen.

Het hofje van Bakenes, verscholen achter de Philharmonie en de Toneelschuur, ligt ook op de route. Een prachtige stilteplek met monumentale details die zijn terug te voeren tot de Middeleeuwen. In de tuin zitten drie dames op een bankje in de lentezon, terwijl in de bomen vogels in gesprek zijn. In de tuinvijver klatert water uit een fonteintje; de boze buitenwereld lijkt ver weg.

René Torley Duwel

Begin- en eindpunt: Stationsplein in Haarlem

Duur wandeling: ruim één uur

Markering: geen. De folder met routebeschrijving is niet meer bij de VVV verkrijgbaar

Honden: mogen mee

Rolstoel: zeer geschkt

Horeca: teveel om op te noemen

Toegang: gratis

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.