Geestmerambacht rondje rechtsom

Redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. Dit is aflevering 36. Het recreatiegebied Geestmerambacht (aan de noordkant van Alkmaar) is te danken aan een ruilverkaveling uit 1962. Er werd zand gegraven voor wegen- en woningbouw, wat achterbleef was een twintig meter diep meer. Verdwalen is moeilijk, we houden steeds het meer aan de rechterhand. De wandeling begint bij de bushalte De Rietschoot (eindpunt van de lijnen 11, 20, 21 en 22) aan de Landman. We nemen de brug over de sloot en lopen het graspad helemaal af. Op de zondagochtend dat we er lopen, worden er wat honden uitgelaten.

Aan het einde steken we de weg (Nauertogt) en twee sloten over, en vervolgen rechtsaf het onverharde pad. Bij het geasfalteerde fietspad linksaf, en direct weer linksaf het onverharde pad.

Aan de linkerhand ligt het Kleimeer, een natuurgebied. Het heeft een geschiedenis van uitbaggeren en inpolderen. Nu bestaat het uit veel rietland en wat weilanden, met een prachtig uitzicht op de duinen. In het riet gaan veel vogels schuil, waaronder schuwe rietzangers, baardmannetjes en roerdompen. Ondanks het voortdurende geruis van auto’s op de achtergrond zijn er veel vogels te beluisteren.

We houden de speelheuvel met palen aan de rechterhand, aan het einde van het pad slaan we linksaf. We volgen het dijkje langs de Kleimeer bijna een kilometer, en nemen de vijfde weg rechtsaf, steken het geasfalteerde fietspad naar het meer Zomerdel. Dat is 85 hectare groot, veertig procent van de oppervlakte van het recreatiegebied.

We slaan linksaf, langs de oever tot aan de dam. Die ligt er net, vroeger kwam er te veel voedselrijk water van buiten het meer in, met in de zomer steeds blauwalg tot gevolg. Rechtsaf de dam over, voor de heuvel rechtsaf, langs het water. We lopen langs een veldje waar het in de zomer vol staat met roze rietorchissen en koekoeksbloemen.

Even verderop staan rietsigaren. Aan het einde van het pad linksaf, fietspad oversteken en rechtsaf. Vanaf de open plek is een groot gemaal te zien. We steken het fietspad over, houden rechts aan. Aan het einde van het pad ontvouwt het meer zich. In de winter barst het altijd van de vogels, zoals kuifeenden, smienten, tafeleenden en grote zaagbekken. Aalscholvers laten er hun vleugels drogen.

We gaan linksaf, langs de grote speelweide, de zwemhafjes en het haventje. Deze zondagochtend maakt een ploegje sportduikers zich gereed. In het meer hebben ze een busje afgezonken, waar ze naartoe duiken. Het is niet helemaal ongevaarlijk, het water is troebel. Enkele jaren terug verdronk een duiker die vast kwam te zitten, en te laat gevonden werd.

We passeren het beheerskantoor en even verderop restaurant Het Meer. We volgen het pad, dat naar rechts draait, om het meer heen. De Schagerweg is nu heel duidelijk te horen, jammer. Het is op zondagochtend ook druk op het voet- en het fietspad met hardlopers, maar daar hebben we minder last van. We passeren een derde speelheuvel, waar net enkele mountainbikers tegenop rijden.

De heuvels zijn gemaakt van het zand dat over bleef na het graven van onder meer een paddenpoel even verderop aan onze linkerhand. Bij de splitsing na de heuvel houden we links aan. Even verderop passeren we weer enkele zwemhafjes, waar nu een hond in ravot. Aan de overkant van het meer zien we de eerste heuvel met de palen weer. Het lijkt net een kasteel. Grapje van de ontwerper.

Bij restaurant Zuidpunt maakt het pad een bocht naar rechts. Bij de splitsing houden we links aan, steken de asfaltweg over, en nog een (Nauertogt). We nemen een iets drukker fietspad (Dijk en Waardpad). We lopen weer tussen het gras en de kool, met in de verte koeien en paarden en helemaal op de achtergrond de duinen. Dit stukje wordt straks natuur, of beter park. Deze uitbreiding van het recreatiegebied is eigenlijk niet nodig, dit is al prachtig. Maar goed, over enkele jaren is het Geestmerambacht meer dan twee keer zo groot, met nog meer wandel- en fietspaden.

Aan het einde van het fietspad rechtsaf, over de grasstrook langs de sloot, helemaal tot aan de Rietschoot. Wat op deze zondagochtend opvalt, is dat het hier aan de rand van de stad stiller is dan in het natuur- en recreatiegebied.

ERIC KOK

Lengte ± zeven kilometer, twee uur. Veel onverharde paden, niet geschikt voor rolstoelen. Wie met de auto komt, kan de wandeling beginnen bij de parkeerplaatsen bij de restaurants Het Meer of Zuidpunt.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.