Jamiroquai **

Rock Dust Light Star (Universal) De dansvloer is geduldig, zelfs zo dat de jazzfunk van Jamiroquai na achttien jaar gedateerd is geraakt. Ook op *Rock dust light star* leidt de jaren zeventig-fascinatie van bandleider, zanger en indianenhoofdtooidrager Jay Kay tot gemakkelijke mainstream met discotrekjes.

Het maakt geen barst uit waarover hij zingt, zolang zijn lekker glijdende synthesizerfanfare maar tot geheupwieg leidt en Jay*s soepel stem zich in je oorschelp neervlijt. De associaties die Jamiroquai oproept zijn legio: de bas en de koortjes in *White knuckle ride* doet denken aan de disco van The BeeGees, en restanten van phillysoul klinken door in *Smoke and mirrors*. In feite is dit een beter album dan het vorige, *Dynamite* (2001) en het zal ook wel omzet genereren, want Jamiroquai bedient een groot publiek op zijn wenken. Jay Kay is het beste op dreef in het gemixte genre dat hij nu beoefent. En je kunt er oud mee worden. Toch zal ook hij niet eindeloos zijn old skool kunnen herhalen. JOHN OOMKES

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.