Niet alleen voor trimmers (4 km)

Normaal loop ik niet door de bossen rond het Hilversumse Wasmeer, maar ren ik er. Want wie hier op de zaterdagochtend een wandeling maakt, zal er honderden hardlopers en Nordic walkers van de Gooise Atletiek Club (GAC) zien. Het is natuurlijk prachtig om in dit fraaie gebied je trimrondjes af te leggen.

Veel van de mooie omgeving zie je dan echter niet. Dus waarom die route niet gewoon eens wandelend afleggen. De bekende betonnen paaltjes met gele nummers van het Goois Natuurreservaat zijn daar uitstekend geschikt voor. Ze staan voor vier kilometer ongestoord wandelplezier.

Bij de Huydecoopersweg, vlak na het viaduct van rijksweg A27, staan veel geparkeerde auto’s van trimmers. Als ik nog een stuk doorloop, kom ik bij het klaphek en een groot en kleurig informatiebord van het Goois Natuurreservaat. Van hier uit beginnen ook de gele wegwijzerpaaltjes. Ze zijn genummerd, en samen met het plattegrondje is de weg vinden een fluitje van een cent. Een flink deel van de route gaat ook over bijna aangeharkte paden. Echt ’wild’ is deze wandeling door het bos dan ook niet. Maar voor Gooise begrippen blijft dit een vrij groot bos.

Het is een paar honderd meter tot het grote klaphek en het wildrooster. Hier begint het natuurgebied van het Hilversumse Wasmeer pas echt. Je beseft gelijk hoe belangrijk de natuurroute is. Ik zie niet alleen bordjes van het GNR, maar ook de bij recreatieve fietsers bekende fietsknooppunten. Verder kom ik de betonnen ’wybertjes’ van het Voetstappenpad tegen. Dit is een wandelpad van 25 kilometer rond Hilversum. Op een informatiebord lees ik dat deze eerste rondweg van Hilversum al in 1939 is aangelegd. Het is dus een lustrumjaar voor dit Voetstappenpad.

Na een korte wandeling doemt het Wasmeer op. Een bordje verwijst naar een mooie schuilhut met een prachtig uitzicht over het water. Veel vogels zijn er echter niet te bekennen. Die staan alleen op de grote foto’s in de betonnen hut.

Grappig, ik zie op de lijst van sponsoren van de hut naast de Nationale Postcodeloterij het logo staan van ’mijn’ Gooise Atletiek Club. We rennen hier dus niet alleen, maar ondersteunen ook het natuurbeheer.

Dat natuurbeheer gaat soms wel erg ver. Zo heeft het GNR bij de observatiehut zelfs een kleine fietsenstalling geïnstalleerd. Je fiets zo maar neerkwakken in de natuur, dat is er natuurlijk niet bij.

De geschiedenis van het Hilversumse Wasmeer is overigens zeer interessant. Tot voor kort stond je hier midden in een kaal heidegebied met zandverstuivingen. Pas na 1900 werden er bomen geplant. De stammen dienden als veilige stutpalen voor de kolenmijnen in Zuid-Limburg.

Het Wasmeer is een natuurlijk meertje. Onder de oppervlakte bevindt zich een harde oerlaag, die maar langzaam water doorlaat. In de rest van de omliggende bossen is dat water door de zandlaag in no time verdwenen.

Na deze interessante informatie - meer wetenswaardigheden zijn te lezen in de observatiehut - gaat de wandeltocht over de gebaande paden verder. Vervelende bijkomstigheid is dat ik voortdurend de snelweg op de achtergrond hoor. Verder zijn er opvallend veel ’kale’ vlakten. Die zijn bedoeld om spontaan een echt, wild bos te laten ontstaan.

Een beetje avontuurlijk wordt het als ik bij paaltje 9 het Dassenbos inloop. Hier moeten vroeger veel dassen hebben geleefd.

Bij paaltje 13 beland ik vervolgens bij de oude Huydecoopersweg. Vroeger stond het Gooi bekend als een streek waar koeienhaar werd geweven en huiden werden gelooid.

Wordt het toch nog avontuurlijk. Vanaf paaltje 17 kom ik opeens bij allerlei smalle kronkelpaadjes uit. Het begint gelijk ook heuvelachtig te worden. Beelden van het trimmen komen gelijk weer naar boven. Hier is het altijd oppassen geblazen. Voor je het weet struikel je over een boomstronk en loop je een lelijke blessure op.

Bij paaltje 30 houdt de wandeling officieel op. Een nieuw klaphek en een wildrooster brengen je van de ’wilde’ natuur in de aangeharkte natuur. Hoewel, wild? Plotseling overvalt je in de bossen een intense verflucht. In de verte nadert een autootje van een schildersbedrijf. Even verderop zijn ze bezig met een klusje. Voor echte wilde natuur moet je nu eenmaal niet in de Randstad zijn. Daar blijft de natuur nu eenmaal een illusie.

Casper van den Broek

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.