Verstoppen voor ’n paard lukt niet

Verstoppen voor ’n paard lukt niet
Furio loopt warm, terwijl de deelneemsters de spiegelsessie afwachten.
© Foto Judith Hartman
Huisduinen

Hij knabbelt aan m’n kuit, staat op m’n tenen, sabbelt aan m’n haar. Hij probeert me min of meer omver te krijgen met z’n hoofd. Furio is de naam van dit ietwat opdringerige paard. Ik probeer ’m op z’n plek te krijgen, spreek ’m boos toe en hef een vingertje. Ben er niet van gediend en probeer ’m dat duidelijk te maken.

Een dag later krijg ik van coach Bianca Landman een berichtje. Ze heeft een foto van het moment: ’Wat maakte je het meest ongelukkig/geïrriteerd? Dat hij jou niet je eigen ruimte gaf? Of dat hij niet naar je luisterde?’’

Emotioneel

De vraag maakt me emotioneel. Wat is het dan…? En, in de titel van de training ’Ervaar het paard als spiegel’, waarin spiegelde het paard mij dan? In opdringerig, niet-loslatend gedrag? Of was Furio gewoon heel nieuwsgierig naar wie ik nou eigenlijk ben en wat ik wil met mijn leven, zoals Bianca het verwoordt. Ik sta immers op het typische huisje-boompje-beestje-kruispunt van de bijna-dertiger en moet daarin mijn weg vinden.

Het emotionele gevoel overspoelt me ook al tijdens de training. ,,Waar denk je nu aan?’’, vraagt Bianca me op een zeker moment. Vlak ervoor heeft ze me de opdracht gegeven om een route uit te stippelen voor m’n leven. Furio blokkeert de weg. Ik voel me leeg en vol tegelijkertijd. In m’n hoofd razen de gedachten rond, maar een vaste vorm krijgen ze niet.

Intens

Ja, de kennismaking met ’Ervaar het paard als spiegel’ is intens. Dat had Bianca al in het gesprekje met mijn vijf mededeelneemsters gezegd. ,,Je lichaam en geest hangen samen. Bij een reguliere coaching kun je soms heel goed om gevoelens of ervaring heen draaien. Maar bij paarden werkt dat niet. Je ziet, voelt en merkt dat je je niet kunt verstoppen. Je kunt patronen herkennen bij jezelf. Het is een mooie manier om jezelf beter te leren kennen en te ervaren wat je diep van binnen voelt. Dit moedigt je direct aan om na te denken over een andere aanpak of denkwijze.’’

Tijdens een uitgebreide individuele sessie kunnen mensen samen met de coach en het paard ook praktijkoefeningen doen, vertelt Landman: ,,Je leert keuzes maken op je gevoel, leiding geven aan jezelf, grenzen aangeven, van stilstaan weer in beweging komen en andere thema's. Ook is het paard als spiegel een interessante manier om te werken aan teambuilding en natuurlijk leiderschap voor bedrijven en organisaties.’’

Terug naar de training. Want ik ben niet de enige bij wie het hoog zit. Als eerste deelneemster laat Nathalie al vrij snel een traantje. Na het eerste contact laat Furio haar staan. ,,Hij keert zich af’’, lacht ze eerst. Bianca: ,,Waarom doet hij dat?’’ ,,Ik denk dat hij onzeker is dat ik hem niet kan leiden.’’ Ze zoekt weer het contact.

Knabbelen

Furio knabbelt rustig wat aan d’r: ,,Hij is benieuwd wie onder dit laagje kleding zit’’, stelt Bianca. Nathalie: ,,Ik weet het niet.’’ Haar gezicht betrekt. De tranen volgen. ,,Ik word ineens heel emotioneel. Ik weet niet waardoor. Het is wel zo dat ik al een tijdje niet lekker in mijn vel zit.’’ Het paard gaapt: ,,Twijfels’’, interpreteert Bianca. ,,Kan het zijn dat je niet weet waar je staat?’’ Ja, Nathalie ziet daar wel wat in. ,,Wat zou je willen?’’ ,,Dat Furio contact met mij zoekt.’’ Prompt komt het paard aangelopen. Nathalie schrikt een beetje van de directheid. Bianca: ,,Hij is een spiegel van jou. Als jij zoekende bent, is hij dat ook. Zorg dat je trouw bent aan jezelf.’’

Mariëlle ervaart het anders. Vlak voordat ze de ring instapt met Furio, begint ze te huilen. ,,Ik ben bang’’, simt ze. ,,Terwijl ik eigenlijk niet bang ben voor paarden.’’ Bianca: ,,Je mag aangeven tot waar hij mag gaan.’’ En dan maakt Furio ruimte, zodat ze rustig met hem in contact kan komen.

Maar dan komt hij terug. Duwt Mariëlle in een hoekje, in de kindpositie, precies zoals het veulen bij de moeder staat. ,,Is er iets tussen jou en je ouders’’, informeert Bianca. Mariëlle mompelt: ,,Bizar dit.’’ ,,Drukt een van jouw ouders je aan de kant?’’ Ze blijft stil. Denkt na. ,,Ik wil altijd sterk zijn voor mezelf, m’n omgeving.’’ Ze snikt wat: ,,En Furio is sterker.’’ Bianca: ,,Wat levert je dat sterk zijn dan op?’’ ,,Niks’’, zegt Mariëlle. ,,Vroeger moest ik het altijd allemaal zelf doen. Dat komt er nu wel uit…’’ Ze mompelt weer. ,,Bijzonder dit.’’

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons