Dirkshorn neemt voorsprong op verleden

Ruud Ramlerr.ramler@hollandmediacombinatie.nl
’t Zand

De ontknoping van de tweede periode in de vierde klasse is voorzien op tweede paasdag. Als Dirkshorn naar Con Zelo gaat in Waarland, al met de wetenschap wat Hollandia T twee dagen eerder tegen WMC heeft gedaan. De buren hebben na de zege van Dirkshorn in ’t Zand immers evenveel punten met aan de Veersloot een doelsaldo dat één treffer voordeel geeft.

Dat was de optelsom na een inhaalbeurt bij Geel Zwart die Dirkshorn traditioneel betrekkelijk bezorgd tegemoet zag. Maar nu een klus was die zeker niet het beste voetbal naar boven haalde, doch niettemin tamelijk eenvoudig werd geklaard. ,,En dat is ten opzichte van vorig jaar de belangrijkste winst van vandaag’’, proostte ook trainer Willem Zeijlmans, met een biertje van voorzitter Henk Rijs die deze zondag 41 jaar getrouwd was met zijn Ida.

Lelijk

De positiviteit zat hem voor de bezoekers in het resultaat. Het was een lelijke wedstrijd die werd gewonnen met cijfers die nog veel mooier hadden kunnen zijn als met name Lars Fortuin naast een bijdrage in de score niet ook twee keer onnodig had verzuimd. Zoals ook Ko Kempeneers, voor wiens zware kuiten het soms een helletocht was op de heuvelachtige ondergrond, tegen zijn gewoonte niet een goaltje meepikte waar dat had gekund. Arjan Rijs trof tegen sluitingstijd nog de paal maar het was al een kunststukje op zich dat hij tot een kopbal kon komen.

Het beleg toen van Dirkshorn, tegen de inmiddels door een rode kaart tot tien gereduceerde Zandtemers, was nog steeds net zo wankel als eigenlijk de algehele bijdrage in de wedstrijd. Vaak rommelig, zelden goed en nooit doortastend. Maar zelfs dan altijd nog beter dan de armoede bij de thuisclub die zich wel weer makkelijk liet verklaren. Trainer Ed van de Pol moest door al langer geplande uitjes of andere redenen voor absenties een gemankeerd elftal op pad sturen.

Terugkeer

Met de terugkeer van Mark van Woesik als een flauw zonnetje die na rust al niet meer scheen omdat zo’n lange tijd van afwezigheid langer vraagt om te herpakken. Hoe dan ook was dat elftal niet bij machte meer gevaar te produceren dan afzwaaiers. Twee keer was er wel een kans en niet zo’n kleintje ook. Ron Baltus had vrij zicht maar mikte naast. Lex Tas heeft van huis uit alle vertrouwen om af te ronden maar verlegde de verantwoordelijkheid waar zelf handelen was vereist. Dat gebeurde wel op een moment dat de marge nog slechts één was en een tegenslag, hoezeer ook tegen de verhouding in, de bezoekers van hun stuk hadden kunnen brengen. Maar dat gebeurde niet, kon Zeijlmans zich later aan de feiten vasthouden. ,,Over het algemeen hebben we, zonder goed te spelen, makkelijk kunnen controleren. Ook toen we gingen wisselen en het elftal er niet minder op werd. Dat is pure winst ten opzichte van het verleden in dit soort wedstrijden. Het laat de weg zien die we samen zijn ingeslagen en waarvoor ik ben aangesteld.’’ Voor nog eens twee jaar. ,,En zonder optie’’, weerlegt de trainer een eerder bericht. ,,Want daar is in mijn beleving nooit over gesproken.’’

Meer nieuws uit NHD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.