Bucketlist; de lach voor eeuwig vastgelegd [video]

Mariëlle Schmitz zorgt voor kleur op het gezicht.

Een stralende lach van Yvonne van Rhenen. © Foto’s Erna Faust

De visagist kiest voor een biologische paarse oogschaduw.

Kapster Robin Mens brengt highlights aan.

Volgens stylist Nel Strijbis staat Yvonne goed met heldere kleuren.

1 / 5
Kyrie Stuij k.stuij@hollandmediacombinatie.nl
Alkmaar

De zon op haar huid, de ogen gesloten. Geen drukte meer, geen overbodige prikkels. Een huisje midden op een berg in het Spaanse Las Negras. Het was de grote droom van de 67-jarige Yvonne van Rhenen. Na haar carrière in Alkmaar als eigenares van De Grote Slok verhuisde ze twee jaar geleden naar Andalusië. Totdat een vijand uit het verleden terugkwam. Niet alleen de borstkanker die ze in 2004 al had gehad. Ook nier-, lever-, en botkanker.

Na een aantal chemotherapieën in Spanje zag ze het niet meer zitten. De doorgaans niet hulpbehoevende Yvonne belde haar zus. „Ik heb je nú nodig. Over een maand misschien niet meer.” Samen vertrokken ze naar Nederland, waar Yvonne verder ging met de behandelingen in Alkmaar. De dokters zeggen nog niets over haar toekomstperspectief, maar Yvonne weet diep van binnen dat het geen jaren meer gaat duren.

Lopend skelet

„Ik voel me geen vrouw meer”, mailde ze naar aanleiding van de oproep voor de Bucketlist. „Ik heb een kaal hoofd (sinds kort groeit er gelukkig weer een beetje haar), ben 21 kilo afgevallen en mijn familie vindt dat ik een lopend skelet ben en weinig eet. Ik zou het leuk vinden om mooi op de foto te staan en die aan mijn moeder te geven. Zij dementeert en heeft veel moeite met mijn ziekte.”

Dus belde de redactie drie supervrouwen in de schoonheidswereld; visagiste Mariëlle Schmitz, kapster Robin Mens en stylist Nel Strijbis. Binnen één dag regelden zij alles wat nodig is voor een professionele fotoshoot. Gewapend met poederkwasten, verschillende kleuren stof en een kappersschaar ontvingen zij Yvonne in kapsalon Rob Mens aan de Geestersingel in Alkmaar.

Kleurendoos

Een fris kleurtje, dat zal Yvonne goed doen, beredeneert kapster Robin Mens. Met uiterste concentratie brengt ze highlights aan, rekening houdend met de kwetsbare hoofdhuid. Ondertussen klapt Mariëlle Schmitz een enorme kleurendoos open. De visagiste werkt het liefst met biologische make-up, beter voor de huid.

Yvonne praat honderduit over haar leven als kroeg-eigenares. Woeste mannen die met barkrukken smeten, maar ook vaste gasten die hielpen opruimen en na afloop samen met haar het licht uit deden.

Team

Zoals alleen vrouwen dat kunnen verandert een middag die in eerste instantie begon als vreemden met hetzelfde doel, in een ’vriendinnendag’, waar getut wordt, gelachen en geluisterd naar ’Love never felt so good’ van Michael Jackson. „Zo! Je hebt een mooi team om je heen”, zegt fotografe Erna Faust enthousiast.

Maar Yvonne valt even stil, waarna de emotie van jarenlang hetzelfde gevecht voeren naar buiten komt. Met armen om haar schouders en handen in die van haar, vertelt ze hoe zwaar het soms is. Hoeveel invloed de ziekte heeft op niet alleen haar fysieke, maar ook mentale gesteldheid. „Ik voel me soms meer dood dan levend.”

Knipoog

Er wordt daarom hard gewerkt om de wens van Yvonne te vervullen. Tranen weg, kin omhoog, poeder op de wangen en een knipoog van de visagiste.

Flits! De eerste foto is genomen. Styliste Nel Strijbis legt nog even een zwarte sjaal met zilveren details om haar schouders. „Zo leeft het gezicht nog mooier op.” Alleen perfectie is vandaag goed genoeg.

Meisjesdroom

De vrouwen lachen voldaan om de kapsalon die omgetoverd is in een studio, waar eigenlijk de meisjesdroom van iedere aanwezige realiteit wordt.

En zo komt het dat Yvonne haar schouders laat zakken, haar ogen gaan stralen en de jaloersmakende witte, rechte glimlach breed tevoorschijn komt. „Waar zijn toch al die flitsers voor”, observeert ze lachend. „Misschien is het voor de weerkaatsing van mijn ’smile’.”

Meer nieuws uit Alkmaar

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.