Stan Ridgway ***

Neon Mirage (A440/Sonic Rendezvous) Altijd interessant, een nieuw album van Stan Ridgway, die een eigenzinnige mix hanteert van oude muziektradities en blikkerige elektronica. Het is even wennen voor wie hem niet kent, maar vervelen doet de man nooit.

Een romantisch gitaarliedje met violen, een charmant country-kamermuziekje, een mooie versie van Bob Dylans ’Lenny Bruce en bovenal die songs met semi-surfgitaar die doen denken aan de spaghettiwesternfilmmuziek van Ennio Morricone. Terwijl Ridgway zijn befaamde vertelzangstem opzet, trekken de cowboys en de gangsters denkbeeldig voorbij. Zoals in het schitterende ’This town called fate’, dat sterk lijkt op ’Camouflage’, zijn zwierige hit uit 1986. ‘Flag up on a pole’ grijpt terug naar de sound van Wall of Voodoo, de cultband die voorafging aan zijn solocarrière. Hier verkeert de 56-jarige Amerikaan in topvorm. Als regisseur Quentin Tarantino nog muziek zoekt voor zijn volgende film, zou hij Ridgway, ooit begonnen als componist van soundtracks voor B-films, ‘s moeten benaderen. FRED HOOGENDOORN

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.