Ook Esten verbazen zich over tulpen

Ed Dekker
slootdorp

De wereldkaart bij de tulpenplukhal raakt steeds voller. Alle bezoekers van Kwekerij Munster in de Wieringermeer mogen een spoor achterlaten. De blauwe speldenknop in Estland is van vorige week. ,,Hier twee uit Hawaï. Da’s toch een mooi end weg’’, zegt Sandra.

Vlak voor Kerstmis begon Sandra Munster-Niesten (36) aan haar derde seizoen. Zij geeft rondleidingen op het tulpenbedrijf van haar man Siem in Slootdorp. Voor de geheel verzorgde excursies in de periode half december-half mei bestaat verrassend veel belangstelling. Niet alleen van touroperators. ,,Ook uit de regio krijgen wij veel groepen’’, vertelt Sandra. ,,Dat had ik niet verwacht.’’ Bollen als boeiend groepsuitje.

Dit seizoen denkt Sandra uit te komen op zo’n 2300 bezoekers, verdeeld in groepen tussen de twintig en vijftig personen. En over vijf jaar? ,,Geen idee, misschien wel 10.000.’’ Dat zou zomaar kunnen. Veelbelovend voor haar zijn de uitkomsten van een onderzoek van hogeschoolstudenten. Dinsdag 24 januari kreeg Sandra de uitslag. ,,Zij geven mogelijkheden aan om onze tulpenexcursies rechtstreeks in de Verenigde Staten en Duitsland in de markt te zetten. Via een touroperator is prima, maar ik zie kansen voor een stevige groei.’’

Echtgenoot Siem (35) kweekt en broeit tulpen. En doet voor 30 ha aan akkerbouw. Zo’n zestig procent van de zomerse bollenoogst (op 32 ha in voornamelijk de Wieringermeer) gebruikt hij voor het broeien. Met de rondleiding zien bezoekers het complete proces van het broeien. Van bol tot tulp.

Lucratief, zo’n groeiende neventak? Sandra lacht. ,,Nee. Met een week veilen verdient Siem meer dan ik met een seizoen rondleiden. Het gaat ons niet om het geld. Ik vind het leuk en nuttig om mensen te laten zien wat nodig is om een bosje op tafel te kunnen zetten. De meeste gasten hebben daar geen idee van. ’s Zomers in het veld de stelen onthoofden, ’s winters weer een bloem uit de bol laten groeien. Onbegrijpelijk voor buitenlanders.’’

Honderduit kan Sandra vertellen over de wonderlijke wereld van de bloembol. Maar verwacht van haar geen diepgaand vaktechnisch betoog. ,,Ik ben geen tulpenboerin’’, benadrukt zij, dochter van een schoenenhandelaar uit Schagen. ,,De bezoekers zitten niet te wachten op gedegen college. Meestal geen tijd. Logisch, als je in een paar dagen Amsterdam, Londen en Parijs moet afraffelen. Geeft niet, ze hebben hier kunnen proeven.’’

De excursie begint met koffie en een powerpointpresentatie. De royale ontvangstruimte is gebouwd met steun van het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling. Deze forse subsidie (40 procent van de investering) benadrukt de bijzondere opzet aan de Wierweg.

Volgens Sandra is de opzet van de excursies uniek voor Nederland. ,,Nergens anders heb je dit. Mensen uit Chili, Singapore, Saoedi-Arabië, Ghana, Oman, Noord West Territoria (Canada, red.), iedereen vindt het fascinerend om een volwaardig bedrijf te zien werken en tussen de tulpen een foto te maken. Amerikanen klappen al als ze een foto van mijn man op de heftruc zien. Of onze kinderen tussen de bloemen. Fantastic, hoor je dan.’’

Drie excursiegroepen op één dag, dat komt voor bij Kwekerij Munster. Zoals vorige week. ’s Ochtends een groep ouderen van een zorgboerderij in Friesland, ’s middags zich oriënterende cruise-ondernemers, ’s avonds de plaatselijke Lionsclub.

Een excursie duurt anderhalf uur. Het programma kan tot een volledig dagdeel worden uitgebreid, met een drankje en een boerenlunchbuffet. Om er helemaal een uitje van te maken, kan Sandra Munster een dagvullend arrangement in de regio regelen.

Sandra komt uit het toerisme. Zij volgde de opleiding vrijetijdskunde en studeerde aan de Hogere Hotelschool. Behalve Frans, Duits en Engels spreekt zij Spaans.

foto's:

Siem en Sandra Munster. foto ed dekker/hdcmedia

Vrouwen van Nu op excursie bij Kwekerij Munster. Het oogsten van tulpen in de plukhal gaat gewoon door. foto kwekerij munster

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.