Routetip: Wandelen in Baarn. Mindfulness bij Kasteel Groeneveld (ca. 6 km)

Bruggetjes over waterpartijen op landgoed Groeneveld. Foto Studio Kastermans

Bruggetjes over waterpartijen op landgoed Groeneveld. Foto Studio Kastermans

Ron Amesz

Omdat het grand café van Kasteel Groeneveld onlangs in het gerenoveerde koetshuis werd heropend, besluiten we deze maandagmiddag te gaan wandelen op het Baarnse landgoed. Zodat we na afloop kunnen uitrusten in het sfeervolle etablissement. Het aangename met het aangename verenigen, zogezegd. Daar zijn we goed in.

We volgen de Engelse parkwandeling die is uitgezet op het buiten. Het geluid van een bladblazer in de achtertuin van het kasteel begeleidt ons tijdens de eerste meters. Eenmaal langs de waterkant trekt een grote St. Bernhard onze aandacht. Het forse beest kijkt dom begerig naar een groepje eenden in de plas. Gaat dat wel goed, vragen we ons af.

Het gevaar komt echter uit een totaal andere hoek wanneer een schijnheilig uit de ogen kijkend wit whiskyhondje plots een vervaarlijke uitval doet naar de Bernhard. Ongewond gaat alles en iedereen gelukkig even later weer zijns weegs.

Je moet trouwens wel van honden houden als je op Groeneveld wandelt. De dieren hoeven niet te worden aangelijnd, dus het kan gebeuren dat je op een haar naar omver wordt geworpen door een exemplaar dat amechtig probeert het racefietsende baasje bij te houden. Of dat je van ver wordt opgewacht door een je fixerend type van grote omvang waarvan de baas in geen velden of wegen te zien is, mocht het uit de hand lopen. We bedoelen maar, het zal niet voor het eerst zijn. Fluiten helpt, het bonzend hart overstemmend en we naderen enigszins houterig.

Die hindernis ongeschonden achter ons latend, is de blik weer vrij op de horizon. Kale boomkruinen steken als fijn zwart kantwerk af tegen de blauwgrijze hemel. Een lange laan met hoge, statige eiken en beuken brengt ons in de stemming van het achttiende eeuwse landgoed. Een ruiter rijdt stapvoets tussen de bomenrij en het gefilterde licht door.

Aan de linkerhand omzoomt de spoorbaan het glooiende landschap. Paarden grazen in het weiland. Een jogger doemt op aan het einde van het pad. Hij vertraagt zijn pas, een eend kwaakt. Als de sporter passeert, blijkt hij minstens zeventig. Het zwarte trainingspak sluit nauw om zijn magere gestalte.

De zon staat inmiddels een stukje lager, maar brandt toch nog geel boven de bomenrij. Het carillon van Amerpoort klingelt het halve uur. Afslaand naar de Wijnberg treffen we een wandelaarster die mindfulnessachtig met haar rug tegen de stam van een stevige boom staat gedrukt. We klimmen het pad omhoog naar de haag van rododendrons, waar we aan de andere kant plaatsnemen op één van de bankjes. Het zilverbruine water spiegelt beneden ons. Het eilandje middenin de plas is begroeid met lange blonde grassen. De eenden in de vijver hebben bepaald praatjes en kwaken dat het een lieve lust is.

Weer op weg schrikken we onderaan het pad van de mindfulnessmevrouw die in haar bruine broek en groengeruite jas ineens loskomt van weer een andere boom waartegen ze zich had aangeschurkt. We halen haar maar gauw in, voordat ze opnieuw in een boom verdwijnt.

Zigzaggend door een laantje met oude beuken vangt een herfstig feloranje boom langs de waterkant onze blik. Nadat we het bruggetje zijn overgestoken, piept Kasteel Groeneveld tussen het groen door. Bouwketen op het gazon verraden de werkzaamheden aan het kasteel, dat een renovatie ondergaat en daarom voorlopig gesloten is voor het publiek.

We sluiten de wandeling af met een bezoekje aan de moestuin. Voor honden verboden, overigens. Is het daarom, of omdat we er helemaal alleen lopen, dat we ons in een andere wereld wanen, een verstilde wereld tussen hoge muren.

Bijna op onze tenen lopen we langs de appelboomgaard en de symmetrisch aangelegde bloembedden.Eenmaal bij het grand café, blijkt dit op maandag gesloten. Dat is niet erg, want reden te meer om heel snel terug te komen.

Els Blom

Begin- en eindpunt: landgoed Groeneveld in BaarnLengte: ongeveer zes kilometerHoreca: grand café in het koetshuis, geopend van dinsdag t/ zondagRolstoelers: de meeste paden zijn begaanbaar voor rolstoelersBegin- en eindpunt: landgoed Groeneveld in BaarnLengte: ongeveer zes kilometerHoreca: grand café in het koetshuis, geopend van dinsdag t/ zondagRolstoelers: de meeste paden zijn begaanbaar voor rolstoelers

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.