Grenzeloos genieten van buitengebied (ruim 15 km)

Barsingerhorn. Foto Marja van Spaandonk

Ron Amesz

Deze warme winterwandeling start en eindigt bij het crematorium in Haringhuizen. Raar? Nou nee, want waarom zou je de prachtige locatie net buiten Schagen alleen bezoeken om verdrietige redenen? Wie er wel eens is geweest weet dat je vanuit de aula een prachtig uitzicht hebt over een grote vijver. Fijn om eens om die vijver heen te lopen en de intense stilte te ervaren midden in het polderlandschap.

Lang stilstaan doen we niet, want de zon mag dan wel volop schijnen, de temperatuur ligt rond het vriespunt en dan kun je maar beter in beweging blijven. Dat doen we als we linksaf de Haringhuizerweg oplopen, linksaf de Lutjewallerweg op en genieten van het weidse landschap met links aan de horizon de twee kerktorens van Schagen.

Bij de eerst kruising slaan we rechtsaf buurtschap Tin op en passeren links een lieflijk gelegen begraafplaatsje. Tin gaat over in de Heerenweg. We zijn in Barsingerhorn, Barregórre voor de West-Friezen onder ons. Waarschuwing vooraf: de drie kilometer lange Heerenweg is niet echt op voetgangers berekend. Naast elkaar lopen is bijna niet mogelijk door het snel voorbijrazende verkeer. Het beste is om de weg langs de linkerkant te volgen.

Aan het begin van de weg links is het nog wel lekker rustig. Sterker nog: de tijd lijkt daar te hebben stilgestaan. Langs de voormalige trambaan Schagen-Van Ewijcksluis (1912) is een replica van de oude tramabri geplaatst. Twee zwanen zwalken richting door prachtig riet omzoomd water. Je kan er heerlijk zitten op een van de bankjes of aan picknicktafels. Over een tijdje dan, daar is het nu te koud voor.

Lopen maar weer, want 'rust roest' staat op een bushalte iets verderop. Er valt aan beide kanten van het lintvormige dorp, dat overigens de status 'Provinciaal beschermd dorpsgezicht' heeft, veel te zien. Stolpboerderijen en schuren met karakteristieke schilddaken, romantische huisjes aan het water die alleen via dito romantische bruggetjes te bereiken zijn, een oergezellig café (De Fortuin, huiskamer van Barsingerhorn), een verrassende golfbaan (www.golfschoolbarsingerhorn.nl) en aan het eind een grappig geelgroen geschilderd huisje met de sprookjesachtige naam Vrouw Holle (1824). Voor de liefhebbers: breng vooral een bezoekje aan 't Raedthuys, het voormalige gemeentehuisje van Barsingerhorn waar nog wel huwelijken worden voltrokken en in de zomermaanden wisselende exposties van schilders uit de omgeving te bezichtigen zijn. Van hieruit starten ook diverse fietsroutes door de gemeente Niedorp (achter het pand is parkeergelegenheid om de auto achter te laten).

Aan het einde van de Heerenweg gaan we in de bocht naar rechts de Kolhornerkade op. Neem hier vooral de tijd voor het imposante uitzicht rechts.

En dan zijn we in Kolhorn aangekomen, het voormalige vissersdorp dat tot 1844 aan de Zuiderzee lag. Sinds de inpoldering van de Groetpolder, de Waardpolder en de Wieringermeer ligt het dorp twintig kilometer landinwaarts. We gaan rechtdoor de Nieuwe Streek op. Hier kan je alleen lopend of op de fiets passeren. Een pad scheidt de voortuinen aan het water van de pittoreske huisjes. Aan het einde van de weg kun je een brug over naar de Westfriese Omringdijk. Wie geïnteresseerd is in de historie van Kolhorn kan hier een van de zwarte turfschuren terecht waar nu musea gehuisvest zijn. Wij gaan voor de brug naar links: de Oude Streek, het oudste straatje van Kolhorn. Daarna rechts de weg omhoog nemen, links voor het kanaal de Westfriese dijk op, vervolgens Molenkolk en de Molenkolksluis oversteken. Linksaf stukje fietspad langs de Kanaalweg en weg oversteken naar de rand van de Waardpolder waar het gehucht Kreil ligt. Lopende hoog op de dijk, met de frisse wind door je haren, heb je een intiem kijkje op de lager gelegen huizen en erven. Kreil gaat over in de dijk Poolland. Het is grenzeloos genieten hier in het buitengebied.

Op de eerstvolgende kruising linksaf de Wadweg, Kanaalweg oversteken, stukje langs het fietspad en links via de Burenbrug naar de Burenweg. Aan het einde rechtsaf de Nes, weer zo'n mooi stukje buitengebied. Via de Lutjewallerweg, rechts de Haringhuizerweg en terug bij het beginpunt dat voor velen ook het eindpunt is: het crematorium. Wij gaan gelukkig naar huis: aan de hete chocomel!

Marja van SpaandonkLengte: ruim 15 kilometer.Begin- en eindpunt: Crematorium, Haringhuizerweg 3, Haringhuizen.Openbaar vervoer: vanaf NS-station Schagen buslijn 153.Horeca: De Fortuin, Heerenweg 144, Barsingerhorn; Schippers Welvaren, Nieuwe Streek 64, Kolhorn.Honden: aan de lijn.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.