Hoop

Tegen beter weten in blijf ik hopen. Dat het nog eens goed zal komen. Dat orde, netheid en reinheid ooit weer de basis zullen gaan vormen in ons denken. Al heel lang wordt ons voorgehouden dat een gezonde geest in een gezond lichaam huist, nou daar heb ik zo mijn twijfels bij. Als je ziet wat al die gezonde sportlui voor rotzooi kunnen maken als ze hun lichaam, al of niet in gezamenlijk verband, tot inspannende ontspanning aanzetten.

Praktisch alles wat ze in de weg zit of als ballast wordt gezien wordt weggesmeten. En daar goed voorbeeld goed doet volgen nemen de kleine sportlui, die ook gezond van geest moeten worden nietwaar, het maar al te graag over. Kijk maar naar de wielrensport en wat voor puinhopen er na één of ander toernooi over blijven aan zakjes, bekertjes en flesjes.

Bij wandelen valt het nog erg mee. Tenzij er een hond wordt meegenomen. Dan vindt je al gauw een hoop hier en een hoop daar. In het straatje tegenover ons liggen ze wel eens bedekt met een servetje. Staat wat netter zal de eigenaar wel denken.

De laatste hoop die mijn hoop deed vervliegen dat het ooit nog eens goed zou kunnen komen lag afgelopen week op een voetpad bij ons in de buurt. Een paar ferme paardenbolussen, dampend achtergelaten. Te groot voor een servet en net te klein voor een tafellaken.

Adam Landman

Meer nieuws uit NHD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.