Relatietherapie

Ook ik boycot de inauguratie, schreef een veganistische Facebookvriend op zijn tijdlijn.

Niet dat veganistisch er toe doet in dezen maar dat vind ik dan een grappig detail, omdat het zouteloze karakter van de actie prima aan een product als tofu gekoppeld kan worden. Grapje moet kunnen, ook in spannende tijden.

In de aanloop naar de inauguratie van Trump, symbolisch voor de macht van ’nepnieuws’, trok scholierenorganisatie Laks de stoute schoenen aan. Ze zouden mee gaan doen aan de Tweede Kamerverkiezingen, omdat geen enkele partij tot nog toe de ernst van de onderwijsproblemen leek in te zien.

Er werd zelfs een persconferentie belegd en er werd gretig over bericht. Het bleek dus echter een stunt. Zoals in het eindexamenjaar van je middelbare school. De scholieren wilden namelijk alleen aandacht genereren voor hun onderwijsidealen.

Maar de pr-stunt kon op weinig waardering rekenen van de serieuze journalistieke garde. ’Juist in deze tijd waarin nepnieuws een ernstig maatschappelijk probleem vormt’, las ik ergens. En ’het is net zo goed de taak van het maatschappelijk middenveld als van de journalistiek zelf om hierin verantwoordelijkheid te nemen’.

Er werden gepikeerde brieven geschreven vanuit ondermeer de NOS en ook een jonge AD-columnist tikte het Laks streng op de vingers en wees er daarbij op dat ze niet eens inzagen dat het zijn doel ook nog voorbij was geschoten; de losgebarsten discussie ging niet over onderwijsproblemen, nee, het ging over nepnieuws. Over de MISLEIDING. Over verantwoordelijkheid nemen. Over geschaad vertrouwen. Over het wel of niet checken van bronnen en feiten.

Het leek net relatietherapie. En opeens zag ik in gedachten Sybrand Buma, ons zelfbenoemde morele geweten, zijn vrouw op de vingers meppen met een lineaal terwijl Jesse Klaver enthousiast opgestuurde slipjes uitpakt naast zijn onzekere geliefde.

We zijn gewoon een beetje gespannen. Noem nu drie positieve eigenschappen van de ander op.

Bijzonder leuk vond ik dan ook de ietwat wereldvreemde, trotse reactie van de nogal nerdy Laks-voorzitter Sven Annen: „Negatieve aandacht is ook aandacht.” Ik zeg: Sven for president!

Ik dacht aan mijn vader die als voorzitter van de leerlingenraad op zijn zestiende de rector van fraude en incompetentie had beticht in het schoolblaadje. Niet chill voor zo’n man, oké. Of aan mijn zoontje die ik intens gelukkig aantrof tussen 150 pamperdoekjes. En ik wist dat ik pedagogisch beter streng kon zijn, maar het was te moeilijk om niet te lachen.

Beroepsidioot Trump is nu echt president van de Verenigde Staten en de kwaliteitsjournalistiek moet haar huwelijk met de feiten onder grote druk zien te redden. Dat geeft stress, maar dat hoeft niet ten koste te gaan van de kinderen.

Meer nieuws uit Binnenland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.