Dreigend in duister, schitterend in zon

Redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. Dit is aflevering 42. Volgens de overlevering was de Phoenix een mythische vuurvogel die zich telkens vernieuwde door in vlammen op te gaan en te herrijzen uit zijn as. De naam Phoenixpad voor de poëzieroute in het Purmerbos is dan ook goed gekozen: sommige kunstwerken komen wat griezelig over als de zon ondergaat en de schaduwen groeien, maar ze blinken als nooit tevoren als de zon het bos weer belicht.

Het Phoenixpad werd vorig jaar officieel geopend en is een ontwerp van beeldend kunstenares Mirjam Bakker. Het traject voert de wandelaar langs 37 kunstwerken. Of liever gezegd 38, want de erepoort is een plaatje. Hij is geheel uit hout opgetrokken en nodigt uit tot een wandeling. Het pad ligt nogal verscholen, er zijn geen borden die er naar verwijzen. Komend vanaf de voetbalvelden van De Wherevogels over de Westerweg richting Ilpendam, is het bij de derde ingang langs de manege naar links. Vanuit het niets doemt dan plots de erepoort op.

Tien kunstwerken die we tegenkomen zijn ’gebogen gedichten’: de poëzie is dan op milieuvriendelijk cortenstaal ’geschreven’ en om de boomstam heen gevouwen. De gedichten zijn haiku’s (met achtereenvolgens vijf, zeven en weer vijf lettergrepen) van soms verpletterende eenvoud.

Tak, tak, tak, tak, tak.

Boom, boom, boom, boom, boom, boom, boom.

Bos, bos, bos, bos, bos.

We lopen verder en tellen zes kijkvensters, waarmee de mensen bewust worden gemaakt van de vele fraaie doorzichten die het Purmerbos heeft. Maar ook een blik naar beneden is de moeite waard, want onder de kijkvensters zijn ook gedichten te lezen.

Het roept een rustig en vredig gevoel op, maar dan zien we de helmen met grillige uitsteeksels. Hoofddeksels van noormannen? De namen van de kunstwerken brengen ons in verwarring. Dali, Picasso, Van Gogh? Zijn we weer duizend jaar vooruit geflitst in de tijdmachine?

Gelukkig zijn er nog vijftien vogelvormen aanwezig als herkenningspunt met als klapstuk de levensgrote Phoenix die wijst naar de uitgang. En dan zijn er nog de letters van het alfabet die op boomstammen zijn aangebracht en vertellen waar je ongeveer zit.

De verrassende, fraaie en toch zo verwarrende ervaring vraagt om een verklaring door Mirjam Bakker zelf. ,,We wilden mensen bewuster maken van wat het bos nu zo uniek maakt. De gedichten zijn geschreven door veertienjarige scholieren.’’ En nee, het zijn geen helmen van noormannen die aan de bomen hangen, maar creatief vormgegeven vogelhuisjes. Het is de bedoeling om komende zomer nieuwe gedichten toe te voegen en een wegwijzer te plaatsen bij de Westerweg, ook naar het Speelbos. Dat staat aan het begin van het Phoenixpad en biedt door de vele touwladders, bruggen en buizen ideaal vertier aan de jeugd.

Het Purmerbos, dat ruim 240 hectare beslaat, biedt echtermeer rijkdom. Tegenover de voetbalvelden kun je in alle rust over de goed onderhouden hoofdpaden of de kronkelende paadjes binnenin lopen. Meer richting Ilpendam, aan de rechterkant van de Westerweg, is er ook een stuk Purmerbos waar de natuur vrij spel heeft.

Warner de Weerd

Het Phoenixpad is ruim twee kilometer lang. Parkeren op terrein tegenover Westerweg 27. Hond niet in hele bos welkom.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.