Pien: ’Mijn vader zou heel trots op me zijn’

Pien Nuijens (14) met haar vriendinnen. Roos (r) en Melissa. ,,Bovenop de berg denk ik; ’Pap, ik heb het gehaald.’’© Foto Leo van Gelderen

Leo van Gelderen
Osnabruck

Voor Pien Nuijens (14) uit Hoogwoud is dit haar eerste Tour de Fris. En tegelijkertijd een editie vol herinneringen en emoties.

Vorig jaar juli verongelukte haar vader Ed op uiterst tragische wijze. Pien rijdt de Tour de Fris mee op de fiets van haar vader.

,,We fietsten veel samen’’, vertelt ze met zachte stem.. ,,Ik had voor mijn verjaardag een fiets voor deze Tour de Fris gekregen en zei tegen mijn moeder dat ik de volgende op de fiets van papa wilde rijden. Samen hebben we veel tochtjes gemaakt en dan maakten we er aan het eind een wedstrijdje van.’’ Pien glimlacht: ,,Meestal won hij. Mijn moeder stelde voor niet te wachten tot volgend jaar. En nu ben ik zo blij dat ik naar haar heb geluisterd. Ook al is het af en toe best moeilijk.’’

Slokje water

Ze neemt een slokje water en zegt dan: ,,Als ik nu na een klim op een bergtop sta, denk ik toch: ’Pap ik heb het gehaald.’ Ze lacht: ,,Mijn vader zou trots op me zijn. Dat weet ik heel zeker. Ik blijf vanaf nu ook op zijn fiets rijden.’’

Ze geniet van haar eerste Tour de Fris. ,,Ja, ik vind het hartstikke leuk en spannend. En als ik verdrietig ben en het moeilijk vind, heb ik steun van mijn vriendinnen Roos en Melissa. We slapen samen in een tent. We praten veel. Dat zijn dan echt steuntjes in mijn rug. En ik heb af en toe contact met thuis. Met mijn broer Luc en mijn moeder. Die is trouwens blij dat ik mee fiets. Voor mijn plezier en ook als een mooie herinnering aan mijn vader.’’ Even kijkt ze stil voor zich uit en zegt dan beslist: ,,Het is ook goed voor mezelf.’’

Het verhaal van Pien geeft de Tour de Fris een bijzondere lading. Niet alleen omdat ze haar emoties al koersend in het peloton verwerkt. Ook omdat ze met plaatsgenoten onderweg is. Elke dorpsgenoot is er op de een of andere manier bij betrokken. Iedere fietser kent haar verhaal en iedereen houdt er op zijn/haar manier ook rekening mee. Nu de Tour de Fris de finish afkoerst, worden de banden inniger. Samen optrekken, samen afzien, schept onherroepelijk een band en dat is afgelopen week ook weer gebleken.

De afgelopen dagen werden de deelnemers bij vlagen flink op de proef gesteld. In het begin kreeg het peloton een stevige wind voor de kiezen, met veel wind en hagel. Maar het motto ’samen uit, samen thuis’, sleepte er iedereen toch weer doorheen. Het leed was snel vergeten bij de warme hap op de volgende camping. De overvloedige zonneschijn erna en de fraaie gloed van de oneindige koolzaadvelden maakte het allemaal weer ruimschoots goed. Nu de laatste etappe zich aandient en het eindstation Hoogwoud bijkans in zicht raakt, bekruipt menigeen al een beetje weemoed over de afgelopen dagen waarin zoveel momenten gedeeld zijn.

Hereniging

Anderzijds nadert het moment van hereniging met broers, zussen en ouders. De ervaring leert dat de binnenkomst met veel emoties gepaard gaat en dat is geen wonder want voor velen is een week van huis geen lichtzinnige opgave. Maar ook dat gevoel hebben ze de afgelopen dagen dapper samen verwerkt.

Meer info: www.tourdefris.nl

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen