Wandeling in het ’uur van de schilder’

De redacteuren van het Noordhollands Dagblad verkennen hun omgeving graag te voet. In de wandelrubriek Buitenom beschrijven zij hun favoriete routes. Dit is aflevering 50. Wandelen met landschapschilder Nico Kool gaat over ervaren. Contouren, verschillen in hoog en laag, oud en nieuw cultuurlandschap. Maar vooral: kleuren, kleuren en nog eens kleuren.

We lopen een route van Oterleek naar Rustenburg via de Noordschermerdijk en weer terug door de Schermerpolder. Op zijn verzoek in de namiddag, als de zon aanstalten maakt onder te gaan en de kleuren van moment naar moment veranderen. ’Het uur van de schilder’, noemt hij het.

We beginnen in het volle licht op de brug aan het eind van de Dorpsstraat in Oterleek, waar een handvol parkeerplekken is. Als we anderhalf uur later opnieuw Molen de Otter in het vizier krijgen is het donker. De lucht is niet grijs of zwart, maar paars en donkergroen en diep blauw. Een stukje de Noordschermerdijk op, blijft hij staan. ,,We lopen hier op oergrond’’, doceert hij. ,,De middeleeuwse verbinding tussen Oterleek en Rustenburg, toen dit land nog in directe verbinding stond met de zee en geregeld onderliep. Hij wijst naar links en rechts. ,,Links is de polder Heerhugowaard. Die is ouder en hoger dan de Schermerpolder rechts.

Het uitzicht is imposant en overweldigend. Woeste wolken van een koude wintermiddag boven geordende landerijen. Eindeloze lijnen. ,,Je wordt hier iets opgetild. Dat gevoel wordt versterkt omdat de Schermer zo diep ligt. Je loopt hier als een koning over de dijk.

Onderweg wijst hij op bebouwing. Hoogspanningsmasten die als wachters, als enorme spinnen in het land staan. Een verlaten ’spookboerderij met spookbomen’. Verderop Boerderij Rundervreugd, prachtig voorbeeld van Jugendstil uit de jaren dertig van de vorige eeuw. En tenslotte de drie fameuze strijkmolens bij Rustenburg.

Daar kan de wandelaar koffie drinken in ’De Gouden Karper’, maar wij duiken meteen rechtsaf de Schermer in. Kool: ,,Hier kom je in de zeventiende eeuw. Het wordt wel eens met New York vergeleken, want dat is in dezelfde tijd ontstaan. Die percelen en rechte wegen. Voor het eerst ging de mens wiskundig denken bij de aanleg van polders en steden. Dat was toentertijd revolutionair.’’

Na deze uitleg is de Rustenburgerweg ineens geen saaie, lange streep meer.

Bij een gloednieuwe hoeve met kunstige roofdieren in de gevel, gaan we rechtsaf een onverharde weg op. Het is een legale doorgang. Langs het pad, dat voor akkerbouwers bestemd is, liggen verdwaalde spruiten. Het voelt anders. Hier ben je onderdeel van het landschap, dat zich als een schotel om de wandelaar heen vormt. Er is ook meer zwerk te zien, dan vanaf de hoge dijk. Nico Kool wijst op de kleuren. ,,Paars en lila zijn schakeringen die bij de winter horen. In de zomer gaat het meer om gele en oranje tinten.’’ Als we via de Notweg over de kronkelige Westfriese Omringdijk teruglopen, is het donker.

Martien Douw

De tocht bedraagt zes kilometer en de wandeling duurt ongeveer anderhalf uur. Honden kunnen (deels aangelijnd) mee.

Meer nieuws uit frontpage

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.