Romero: AZ met het hoofd, Argentinië met het hart

alkmaar

Sergio Romero reeg jarenlang de prijzen aaneen. Met Argentinië de jeugdwereldtitel (2007) en de olympische titel (2008), met AZ het landskampioenschap (2009). Afgelopen zomer moest de pas 23-jarige keeper de grootste klappers maken: eerst de wereldtitel en daarna een transfer naar een internationale topclub. Het liep anders. Argentinië kwam niet verder dan de kwartfinale en Romero zit nog steeds bij AZ. Zondag maakt hij zijn rentree.

Sergio German Romero (23) is geen man van de spotlights. Is inmiddels drie jaar bij AZ, maar in Alkmaar nog een redelijk onbeschreven blad. Zijn grootste uitspattingen: hij rijdt in een Hummer en hij sloeg zichzelf anderhalf jaar geleden een gebroken middenhandsbeentje, uit frustratie over een blunder. ‘Een beetje dom', zei de een. ‘Argentijnse passie', vond de ander.

Maar verder? Romero is nogal op zichzelf, ook binnen de club. Hij heeft zo zijn nukken, is geen allemansvriend. Hij woont op een rustige plek aan de voet van de duinen, samen met vrouw Eliana en dochtertje Jazmin. Trots laat hij de tatoeage op zijn onderarm zien: Jazmin, 16-02-2010. Hij is dolgelukkig met zijn twee vrouwen, zegt hij meermaals. De camera's van Eredivisie Live weten het drietal de laatste tijd te vinden. En vorig seizoen werd de keeper een keer gefilmd terwijl zijn vrouw hem op de tribune nogal omstandig zat te zoenen. ,,Vervelend dat dat op televisie kwam? Nee, hoor. Ik hou van mijn vrouw, ze heeft me een dochter gegeven. Wie in dat filmpje ziet dat we van elkaar houden, die geef ik een hand. Als iemand er iets anders van denkt, het zij zo. Dat interesseert me niet'', zegt hij in het Noordhollands Dagblad.

Romero geeft niet veel interviews, maar afgelopen week wilde hij best praten. Een charme-offensief, wie weet, in het restaurant van de club waar niemand hem dit seizoen meer had verwacht. Romero blesseerde zich op 21 maart tijdens Sparta-AZ en miste daardoor het competitieslot. Hij ging naar Argentinië om zich aan te sluiten bij de nationale ploeg. ‘Die zien we hier niet meer terug' dacht iedereen bij AZ - en Romero zelf ook. Het kon niet anders of de nummer één van Argentinië zou worden verkocht aan een grotere club. Maar de enige club die Romero wilde kopen, was Genoa. En dat wilde Romero op dat moment niet. ,,Genoa kwam in mei of juni, maar ik wilde pas na het WK een beslissing nemen. Ik heb nooit nee gezegd tegen Genoa, ik heb gezegd dat ik wilde wachten. Daarna kochten ze een andere keeper. Nee, ik heb daar geen spijt van. Ik wilde op dat moment niet overhaast beslissingen nemen. En daarnaast: ik ben gelukkig bij AZ en in Nederland.''

Hij bezweert dan ook dat hij niet met de pest in zijn lijf aan de slag is gegaan bij AZ. ,,Nee, zeker niet. Ik heb nooit gezegd dat ik weg wil bij AZ. Als ergens heeft gestaan dat Sergio Romero weg wil, heeft iemand anders dat gezegd. Of de club, maar ik zelf niet. Natuurlijk, als een grote club me wil hebben, lijkt het me logisch dat ik ga. Dan kan ik mezelf verder ontwikkelen. Zo niet, dan niet. Ik zit hier prima. Nogmaals, ik heb nooit gezegd dat ik per se weg wil. Ik ben gelukkig hier'', zegt ‘Chiquito' - ‘kleintje' - een bijnaam die hij kreeg toen hij op zijn zeventiende debuteerde bij Racing. Hij was de jongste van het team. En hoewel hij met zijn 1 meter 92 toen al de langste was, heet hij sindsdien liefkozend Chiquito.

Romero heeft een bewogen jaar achter de rug, met zijn debuut in het Argentijns elftal, een moeilijke periode bij AZ, een blessure en tenslotte het WK. Precies een jaar geleden werd hij eerste keeper van zijn land. Hij speelde in 'heksenketels' in Buenos Aires en Montevideo, om daarna terug te keren in het rustige Alkmaar. Een enorme overgang, na iedere interland weer. ,,Spelen voor AZ en voor Argentinië kun je niet met elkaar vergelijken. De club betaalt je, verzorgt je goed en je traint er. En dan heb je de nationale selectie. Dat is compleet anders. Het ene is werk, het andere doe je voor je land. Het ene doe je met je hoofd, het andere met je hart.''

Hoe kijk je terug op het WK?

,,Ik ben tevreden over mijn eigen spel. Ik heb op mijn 23 e laten zien dat ik het hoogste niveau aankan. Natuurlijk was de uitschakeling tegen Duitsland een grote teleurstelling. En voor mij persoonlijk had ik ook liever dat het 1-0 was geworden in plaats van 4-0. Ik vind dat ik best een goed WK heb gespeeld, maar ik heb het gevoel dat mijn prestatie negatiever wordt beoordeeld door die 4-0.''

Eenmaal terug in Alkmaar werd Romero buiten de wedstrijdselectie gehouden. Hij trainde wel, maar speelde niet. ,,De club wilde dat ik tot 1 september niet zou spelen, vanwege de transfermarkt. ‘Pas daarna ga je weer spelen', zeiden ze. Zelf heb ik niet gezegd dat ik niet wilde spelen.´´

Vind je het als trotse Argentijn moeilijk dat je bij AZ op de bank zit?

,,Nee, ik heb in het nationaal elftal laten zien dat ik goed met de situatie omga. Tegen Ierland en Spanje heb ik gespeeld en dat ging goed. Het belangrijkste is dat je je hoofd koel houdt op het moment dat het minder gaat. Dat heb ik vorig seizoen ook gedaan toen ik bij AZ een tijdje minder goed speelde. Toen heb ik In het nationaal team altijd goed gepresteerd. Daarom blijf ik nu ook rustig. Ik moet Verbeek laten zien dat ik wil. En daarnaast moet de trainer me ook weer willen inzetten.''

Marcel Brands zei laatst dat je niet veel geduld zult hebben op de bank.

,,Nou, dat klopt. Daar heeft hij gelijk in. Ik wil en moet spelen. Voor nu heb ik wel geduld, maar als ik bij het Argentijns elftal wil blijven, moet ik weer bij AZ gaan spelen. Het is nu een beetje de omgekeerde wereld. Ik laat bij het Argentijns elftal aan de club zien dat ik goed presteer, terwijl dat normaal gesproken andersom is: dan word je geselecteerd omdat je bij je club goed speelt.''

Gaat de Argentijnse muziek nog eens klinken in de kleedkamer?

,,Ja, als ik weer speel en AZ weer wint. Ik weet alleen nog niet wanneer dat is.''

THEO BRINKMAN

Meer nieuws uit AZ

Meest gelezen