Djembéleraar Carlo Hoop: ’Muziek is mijn zuurstof’

Carlo Hoop: Al ruim veertig jaar muzikant
© Foto Frenk Klein Arfman
Zaandam

Hij is al zijn hele leven ’met trommels bezig’. Carlo Hoop (59) speelde percussie in vele bands, waarmee hij door vijftig landen toerde. Daarnaast geeft hij al ruim twintig jaar djembé-lessen in Zaandam waar hij - met zijn lange rastahaar - een bekende verschijning is geworden.

Op zijn elfde verhuisde Carlo met zijn ouders, drie broers en vier zussen vanuit Suriname naar Nederland. Hij volgde diverse studies, maar verdient al vanaf zijn twintigste zijn geld met muziek.

In Nederland stroomde hij in de zesde klas lagere school in. Daarna doorliep hij het ’normale traject’. Na de middelbare school ging hij naar de sociale academie gegaan en studeerde maatschappijgeschiedenis en culturele antropologie. „Maar de muziek was al die tijd in mijn leven.” Zijn eerste herinneringen aan zijn getrommel spelen zich af in Suriname. „Ik weet nog dat ik bij mijn oma in de tuin zat te drummen op lege conservenblikjes. Na een tijdje moest ik me dan altijd uit de voeten maken omdat mijn oma achter me aan kwam. Het was een irritant geluid op die blikjes en mijn oma werd daar uiteindelijk natuurlijk helemaal gek van.”

’Getimmer’

In Nederland werd dat ’getimmer’ steeds serieuzer. „Ik speelde al tijdens mijn studententijd in bandjes. Altijd percussie. Geleidelijk leerde ik steeds meer slaginstrumenten bespelen. Voor sommigen zijn de conga of djembé allebei gewoon een trommel, maar er zitten andere verhalen achter. Andere culturen ook. En je gebruikt andere technieken.” In zijn woonkamer staan vele soorten percussie-instrumenten. Een djembé, voorzien van een houten plankje, zodat hij zonder zijn buren al te veel overlast te bezorgen ook thuis kan spelen en oefenen. Daarnaast een apinti, een Surinaamse drum. „Slaginstrumenten horen vaak bij etnische groepen. Maken deel uit van hun cultuur. De djembé bijvoorbeeld vindt zijn oorsprong in West-Afrika.”

De eerste serieuze band waar hij in speelde was Gaga. „We wonnen de Grote Prijs van Nederland in 1985. Mochten we een cd opnemen die werd geproduceerd door Henny Vrienten van Doe Maar.” Na enkele redelijk succesvolle jaren stopte de band en stapte Carlo over naar Fra Fra Sound, en sloot als percussionist ook aan bij De Nazaten. „In die bands speel ik nu nog steeds, dertig jaar later. We zijn de hele wereld over gereisd en treden nog steeds op.”

Grote ogen

Hij heeft acht kinderen, twee dochters en zes zoons. „Ik ben niet meer samen met de moeders van die kinderen. Ik heb tweemaal samengewoond, maar dat is eigenlijk niets voor mij. Wel ben ik nog altijd goede vrienden met de moeders van mijn kinderen. ’Man en vrouw’ blijf je niet je hele leven, maar vader en moeder wel. En ik wil het beste voor mijn kinderen, dus zorg ik dat de relatie met de moeders goed is.” Beide zoons hebben de muzikaliteit van hun vader in hun genen. „Mijn ene zoon drumt, één speelt percussie, een derde bas. Ik heb ze leren drummen. Toen stonden ze met grote ogen naar mij te kijken. Nu ben ik ouder en zijn zij in de bloei van hun leven. De snelheid die zij nu hebben, dat red ik niet altijd meer. Dus nu sta ik soms met grote ogen naar hen te kijken.”

Hij lacht als hij zich herinnert hoe hij ooit een van zijn zoons was vergeten. „Weet je, als ik aan het trommelen ben, vergeet ik alles om me heen. Toen mijn zoontje vier was, gingen we samen naar een oefenruimte om te oefenen. Ik op de djembé in de ene ruimte, hij in een andere ruimte op de drums. Na afloop ben ik zo weggegaan, mijn hoofd nog bij de muziek. Pas verderop bij het stoplicht dacht ik: barst, ik ben mijn zoontje vergeten. Snel teruggereden en hem opgehaald. Hij stond te huilen. Als we nu wel eens woorden hebben, dan heeft hij het er nog over. Daar heeft hij me altijd mee natuurlijk, haha.”

Veel mensen denken dat Carlo een Zaandammer is, maar hij woont in Amsterdam. In de Bijlmer. „Ik kom al heel lang in Zaandam. Voel me er prettig en ken er veel mensen. Mijn zoon woont overigens in Zaandam. Ik voel me er op mijn gemak. Al snap ik niet hoe het precies zit met al dat Zaan. Het is allemaal Zaan, Zaan, Zaan. Westzaan, Koog aan de Zaan, Zaankanter, Zaanstreek, Zaandam... Ik kan het soms niet allemaal onderscheiden.”

Hij vertelt hoe hij een tijdje geleden werd benaderd door het programma ’Dance, dance, dance’. „Ze zochten iemand die kon playbacken dat hij op een ’trommel’ speelde. Het voelde een beetje merkwaardig. Kwam er toch op neer dat iemand met een tintje bij een trommel zochten. Bij een violist hadden ze waarschijnlijk nooit aan een zwarte gedacht. Ik heb vriendelijk bedankt. Racisme en discriminatie zijn twee verschillende dingen. Discrimineren doet iedereen, ook ik. Alleen al als je er bijvoorbeeld bewust voor kiest niet naast iemand te gaan zitten in de trein. Racisme gaat een stap verder.” Het is zeker geen klaagverhaal, maar hij heeft zich wel gewapend, zegt hij. „Als je voorbereid bent op wat er kan gebeuren of gezegd kan worden, dan kun je je wapenen. Over het algemeen verbroedert muziek. Maar ook daar komen discriminatie en racisme soms voor.”

Loopschoenen

Muziek, het is en blijft zijn grote passie. „Als ik naar een onbewoond eiland zou gaan, neem ik zeker een handdrum mee. Althans, ik vind daar ook wel wat om op te drummen. Muziek is alles voor me, het is mijn zuurstof. Ik kan me geen leven zonder muziek voorstellen. Het houdt je ook jong in het hoofd. Het heeft me veel gebracht. Ik ben geen miljonair, maar heb er altijd van kunnen leven. En mede dankzij de muziek heb ik me als mens ontwikkeld tot wie ik nu ben. Ik blijf ook altijd nog leren. Je bent nooit klaar. Als je een bepaald niveau bereikt hebt, mag je daar nooit onder gaan zitten.” Om fit te blijven loopt hij elke week enkele malen hard. „Rondjes van een kilometer of zeven, acht. Misschien zou ik zelfs mijn loopschoenen meenemen naar een onbewoond eiland. Alhoewel, daar kun je waarschijnlijk op blote voeten hardlopen.”

Vanavond staat hij in het Zaantheater. „Met NEWS, een project waarbij we muziek uit alle delen van de wereld spelen. North, East, West en South dus. Zoals muziek met Afrikaanse Zuid-Amerikaanse, Europese en Japanse invloeden.”

Meer nieuws uit Zaanstreek

Meest gelezen