’Boerzoeker’ Claudia: ’Gevoel is een raar ding’

Claudia Steffens: ,,Uiteindelijk vond ik het heel mooi om te zien hoe al die boeren toch gelukkig zijn geworden.’’© Foto Linelle Deunk

Paul Gutter
Enkhuizen

Ze was al een paar weken van de buis, maar pas nu het seizoen van ’Boer zoekt Vrouw Internationaal’ afgelopen is, mag deelneemster Claudia Steffens uit Enkhuizen van omroep KRO-NCRV eindelijk haar verhaal doen. Ze kijkt er met een goed gevoel op terug, ook al vond ze in de Canadese boer Riks niet de man van haar dromen. ,,Alles is toch mooi op zijn plek gevallen.’’

In de uitzending van zondag 19 maart trok de nuchtere West-Friese politievrouw zelf de conclusie, al tijdens dag twee van de logeerweek op de boerderij in Canada: ,,Als het gevoel er niet is, dan moet je ook niet langer blijven. Dan houd je jezelf en iedereen voor de gek’’, zegt ze. Toch heeft ze geen seconde spijt van haar deelname.

Slopende ziekte

In 2014 overleed haar echtgenoot Micha na een slopende ziekte. ,,We waren pas 16 maanden samen, maar in die periode heb ik zoveel van hem geleerd. Voor die tijd vond ik het moeilijk om ’out of the box’ te denken en te doen. Dacht ik vaak: ’Wat zou een ander daarvan vinden?’ Maar Micha zei altijd: ’Je kan het, je kunt niet falen.’ Na zijn overlijden heb ik nog de cursus ’Daar waar jij loopt, schijnt de zon’ gevolgd. Dat heeft me veranderd. Ik vertrouw nu meer op mezelf en de eigen keuzes die ik maak.’’

En dus besloot ze vorig jaar, na het zien van het kennismakingsfilmpje van de Canadese boer Riks, de stoute schoenen aan te trekken. ,,Ik word niet zo snel verliefd, maar bij hem had ik een goed gevoel. Z’n manier van kijken en doen, z’n lach. Dus heb ik mijn levensverhaal op een A4’tje gezet en gemaild.’’ Die brief werd door Riks uit de stapel gepikt. Ze mocht op speed-date en op dagdate en uiteindelijk bleef ze samen met Marit en Eline over om in november een weekje in Canada te logeren.

Boer Riks met zijn drie logeervrouwen Claudia (l), Marit en Eline.© Foto Linelle Deunk

Daar was inmiddels de winter ingevallen en dat was een behoorlijk contrast met het zonnige kennismakingsfilmpje. ,,In de zomer ziet het er daar prachtig uit, nu was het veel grijzer. Uitgestrekte vlaktes, één lange rechte weg. Het is eigenlijk precies de verkaveling in West-Friesland, maar dan eindeloos uitvergroot.’’

Geen wedstrijd

Het verblijf op de boerderij, met Riks en twee andere vrouwen, vond ze een bijzondere ervaring. Van ’concurrentiegevoelens’ had Claudia - die het als voetbalster schopte tot een interland voor het Nederlands vrouwenelftal - echter totaal geen last. ,,Het is geen wedstrijd die je moet winnen. Je bent daar om te ontdekken wat voor man hij is en hij om te kijken of een van de drie bij hem past. Het is ook goed om iemand in zijn eigen omgeving te zien. Na een dag wist ik het eigenlijk al en na een nachtje nadenken was ik er uit.’’ Ze nam afscheid van Riks, Marit en Eline en zo stond ze binnen een week weer met haar koffers op Schiphol.

Maar toen moesten de uitzendingen nog beginnen en ze mocht er niks over zeggen, omdat de afloop geheim moest blijven. Opeens werd ze vanuit het niets een BN’er. ,,Die eerste aflevering was heel spannend. Het is heel raar om jezelf op televisie terug te zien, maar de reacties waren vanaf het begin heel leuk. En nog steeds word ik af en toe op straat aangesproken, maar dat is nooit vervelend.’’ Die spanning bleef, want ook Claudia wist de precieze afloop niet. ,,Als je weggaat uit het programma, dan ben je weg.’’ Langzaam maar zeker vielen de puzzelstukjes op hun plek. Al was afgelopen zondag de keuze van Riks, voor een dame die hij al kende voor zijn deelname aan ’Boer zoekt Vrouw’, ook voor Claudia een volslagen verrassing. ,,Dat zag ik niet aankomen, al voelde je wel dat Riks steeds een bepaalde afstand bewaarde. Het verklaart ook bepaalde reacties, al had hij ons van tevoren al gewaarschuwd dat hij wel eens een beetje bot en onhandig kon overkomen. Dat herkende ik wel, ik ben zelf ook wel een flapuit.’’

Toch neemt ze Riks zijn handelwijze niet kwalijk. ,,Ik denk dat hij er zich ook behoorlijk lullig over voelde. Maar dit soort dingen gebeuren gewoon in het leven, alleen nu gebeurt het voor de camera en half Nederland kijkt mee. Gevoel is een raar ding, dat kun je niet sturen. Uiteindelijk vond ik het heel mooi om te zien hoe al die boeren toch gelukkig zijn geworden.’’

Hoe het met haar eigen geluk zit? ,,Goed hoor, al ben ik nog steeds alleen. Blind verliefd worden kan ik niet meer, die tijd is voorbij. Er moet een instantklik zijn. Maar ik sta er voor open.’’ Wie weet een boer in Nederland? ,,Dat zou best leuk zijn!’’

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen