Oorlogstijd

Vanda de Haan

Als journalist krijg je de meest uiteenlopende verhalen te horen. Van jongens die een festival op poten willen zetten in de Zaanstreek tot en met een artikel schrijven over een doodzieke jongen die een grote wens in vervulling ziet gaan.

Ook ga ik met enige regelmaat langs bij Zaankanters die 65-jarig getrouwd zijn. Dan komt bijna altijd de Tweede Wereldoorlog aan bod. Zoals onlangs, toen ik een bezoek bracht aan Jannie (89) en Henk Zuidema (91). Gefascineerd hoorde ik de verhalen van de twee Zaandammers aan. De Tweede Wereldoorlog leken ze als de dag van gisteren te herinneren. Zo werd Henk naar Duitsland gestuurd om te werken in een locomotievenfabriek. ,,Ik was een soort werkslaaf’’, haalde hij zich voor de geest. ,,En ik werkte nabij Berlijn. Die stad werd tijdens de oorlog vaak gebombardeerd. Toen ik met verlof mocht, ging ik gewoon niet terug.’’

Hij ontmoette Jannie, werd stapelverliefd en besloot de laatste oorlogsdagen in Jisp door te brengen. ,,Toen de oorlog was afgelopen, kan ik me nog herinneren dat we naar familie in Alkmaar wilden’’, vertelde de Zaandamse. ,,De treinen deden het toen niet. Je moest het stuk gewoon lopen.’’

Oorlogstijd. Ik weet wat het woord betekent, maar zal hopelijk nooit helemaal begrijpen wat het precies inhoudt.

Meer nieuws uit NHD

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.